جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٨٩ - غزل ٤١٧ روز عيد است و من امروز در اين تدبيرم

شايد بتوان از مصرع اوّل بيت دوّم اين غزل استفاده نمود، كه خواجه را ديدار و مشاهده اى با دوست بوده، و با فرا رسيدن ماه صيام از او گرفته شده؛ امّا مى دانسته كه نتايج ماه صيام را روز عيد صيام بايد از محبوب گرفت. خود را آماده براى گرفتن باده تجلّيات نموده، مى‌گويد:

استاد (رضوان اللَّه تعالى عليه) مى‌فرمودند: سالك، در اثر تغيير دادن وضع صورى خود در غذا و خواب و غيره در ماه صيام، صورتاً به قبض دچار مى شود، و اگر پيش از اين حالاتى داشته از او گرفته مى شود؛ لذا بايد گفت ماه صيام، ماه عمل و اخلاص در عمل و روزه را با شرائط انجام دادن است.

در حديثى شصت و چهار شرط را براى روزه گيرنده ذكر مى فرمايند، و در آخر حديث است كه:

٢٩١٥

«إذا فَعَلْتَ ذلِكَ كُلَّهُ، فَأنْتَ صآئِمٌ للَّهِ بِحَقيقَةِ صَوْمِهِ ... ما أقَلَّ الصُوّامَ وَأكْثَرَ الجُوّاع!»

[١]: (وقتى همه اين امور را انجام دادى، تو حقيقتاً براى خدا روزه گرفته‌اى ... چقدر روزه گيران اندك هستند و گرسنگان بسيار [اكثر روزه گيران،.

[١]- وسائل الشيعه، ج ٧، ص ١١٩، روايت ١٣.