جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٣٦ - غزل ٣٧٩ هركس كه ندارد به جهان مهر تو در دل
وسعت [رزق] و تندرستى مى برند، تا اينكه در آخرت وارد شده و جز عذاب دائمى و جاودان براى آنها نباشد.- نيز:
٢٦٩٣
«يا عَلِىُّ! لَوْ أنَّ عَبْداً عَبَدَ اللَّهَ مِثْلَ ما قامَ نُوحٌ فى قَوْمِهِ، وَكانَ لَهُ مِثْلُ جَبَلِ احُدٍ ذَهباً فأنْفَقَهُ فى سَبيلِ اللَّهِ، وَمُدَّ فى عُمْرِهِ حَتّى حَجَّ ألْفَ عامٍ عَلى قَدَمَيْهِ، ثُمَّ قُتِلَ بَيْنَ الصَّفا وَالْمَرْوَةِ مَظْلُوماً، ثُمَّ لَمْ يُوالِكَ- يا عَلىُّ!- لَمْ يَشُمَّ رآئِحَةَ الجَنَّةِ وَلَمْ يَدْخُلْها.»
[١]: (اى على! اگر بنده اى به اندازه اقامت حضرت نوح در ميان قومش به عبادت خداوند بپردازد، و به مقدار كوه احُد طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق كند، و عمرش آنچنان طولانى شود كه هزار سال پياده حج كند، آنگاه ميان صفا و مروه مظلومانه كشته شود ولى اى على دوستدار تو نباشد، بوى بهشت را استشمام ننموده و هرگز بدان وارد نخواهد شد.).
و باز مى گويد:
|
بر داشتن از عشق تو دل، فكر محال است |
از جان خود آسان بود از عشق تو مشكل |
|
اى علىّ! محبتت در دل ما ازلى است، چگونه مى شود آن را ناديده گرفت. از جان خود مى توان گذشت، ولى از محبّت تو خير.
چرا چنين نباشد كه در تفسير آيه شريفه «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا»[٢]: (همانا خداوند بسيار مهربان براى آنان كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند، مهر و دوستى [در نزد خدا، و مردم] قرار مى دهد.) حضرت صادق ٧ فرمود:
٢٦٩٤
«وِلايَةُ أمير المُؤْمِنينَ هِىَ الوُدُّ الَّذى قالَ اللَّهُ تَعالى»
[٣]: (ولايت اميرالمؤمنين ٧ همان ودّ و مهربانى است كه خداوند متعال فرموده.)؛ لذا: «از جان خود گذشتن آسان بود، از عشق او مشكل»؛ ولى:
[١]- بحار الانوار، ج ٣٩، ص ٢٥٦، از روايت ٣١.
[٢] - مريم: ٩٦.
[٣] - بحار الانوار، ج ٣٥، ص ٣٥٣، روايت ١.