جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١١٧ - غزل ٣٧٦ داراى جهان نصرت دين خسرو كامل

٢٦٧٩

«إنَّ السُّلطانَ لأمينُ اللَّهِ فى الأرْضِ وَمُقيمُ العَدْلِ فى البِلادِ وَالعبادِ وَوَزَعَتُهُ فى الأرْضِ.»

[١]: (بدرستى كه پادشاه، امين خدا در زمين و بر پا دارنده عدالت در سرزمينها و در ميان بندگان، و واليان و نگاهبانان [حكم‌] خدا در زمين هستند.)؛ لذا

آن قدر تواى پادشاه از هر نظر بلندى كه تعظيمت بر جان و عقل لازم آمده و عطايايت بر هركس و هر چيز گسترده گشته.

اينكه تو را اينچنين مى نگرم- كه حامى اسلام بوده، و انعامهاى تو جهانيان را شامل است، و اهل دل آزادانه مى توانند طريقه خويش را دنبال كنند و به ديگران هم بياموزند- آثار قبول عرض امانتت مى باشد كه آسمان و زمين از آن اباء كردند و تو آن را قبول نمودى و با حمل آن همه مسائل را مشكل گشايى، و امروز آنان كه قبول امانت نكردند به حال تو غبطه مى خورند؛ كه:

٢٦٨٠

«أجَلُّ المُلُوكِ مَنْ مَلِكَ نَفْسَهُ وَبَسَطَ العَدْلَ.»

[٢]: (بزرگوارترين پادشاهان، كسى است كه مالك نفس خويش بوده، و عدل و داد را گسترش دهد.)

اى پادشاه عالِم و عادل! با اين شادمانى كه به اسلاميان و اهل دل دادى، همه.

[١] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب السلطان، ص ١٦٣.

[٢] ( ١، ٢) غرر و درر موضوعى، باب السلطان، ص ١٦٣.