جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٢٧ - غزل ٤٠٧ در خرابات مغان گر گذر افتد بازم

لذا مى گويد:

محبوبا! از خاكسارى به پاى جمالت مضايقه ندارم، جلوه بنما و ببين چگونه خود را در پيش جمالت قربان خواهم نمود، نه تنها قربان كه اگر به هر مويى، سرى در تن داشته باشم، چون بيايى، همه را به پايت خواهم ريخت. به گفته خواجه در جايى:

و در جايى ديگر مى گويد:

[١]- ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٩٦، ص ٢٣٠.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢١٥، ص ١٧٩.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٦٦، ص ٢١٢.