جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٥٥ - غزل ٣٨٢ ساقى بيار باده كه آمد زمان گل

اغيار را با افلاك انوار احاطه كننده‌ات محو نمودى.)

اى خواجه! حال كه يار در چمنزار موجودات به ملكوتشان در تجلّى است، از فرصت استفاده نما، و در پى او و مشاهده جمالش شو، و از هر مظهرى كه بهتر يار را به تو مى نمايد، بهره خود را بگير، و هرچه زودتر از گل جمالش بهره‌مند شو، و ايمن از خزان مباش.

به گفته خواجه در جايى:

و نيز در جايى مى گويد:

و اگر وصال دوست مى طلبى، دست به دامن اولياء او، محمّد و آلش :، كه راهنما و گوياى طريق قرب جانانند، بزن، و خاك پاى ايشان سرمه چشمان كن، و عمل به فرمايشاتشان بنما؛ تا حضرت دوست به خودت راه دهد؛ كه:

٢٧٢٠

«أنْتُمُ السَّبيلُ‌

[١]- ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٢٣، ص ١١٨.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٥٨، ص ٢٠٧.