جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٢٠ - غزل ٣٧٧ رهروان را عشق بس باشد دليل

آرى، رهروان كوى جانان را جز معشوق كيست كه هادى و رهبر باشد؛ كه: «وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ»[١]: (و اگر خدا ما را هدايت نمى فرمود، هرگز هدايت نمى شديم.- نيز: «إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ، وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ»[٢]: (بدرستى كه تو نمى توانى هر كه را دوست داشتى هدايت نمايى، بلكه خداست كه هر كه را بخواهد هدايت مى فرمايد.- همچنين: «مَنْ يَهْدِ اللَّهُ، فَهُوَ الْمُهْتَدِي»[٣]: (هدايت يافته، كسى است كه خدا هدايتش فرمايد.- يا: «وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ، يَهْدِ قَلْبَهُ»[٤]: (و هركس به خدا ايمان آورد، خداوند دل او را هدايت مى فرمايد.- همچنين: «يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ»[٥]: (خدا، هركس را بخواهد به نور خويش هدايت مى فرمايد.- يا: «اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ، وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ»[٦]: (خداوند، هركس را بخواهد به سوى.

[١]- اعراف: ٤٣.

[٢] - قصص: ٥٦.

[٣] - اعراف: ١٧٨.

[٤] - تغابن: ١١.

[٥] - نور: ٣٥.

[٦] - شورى‌: ١٣.