عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٧ - چشمپوشى از حرام

بندگى فعاليت خواهند كرد و در اين صورت انسان پادشاه دو جهان خواهد بود، گرچه دستش از امور مادى تهى باشد، ولى اگر اميال و غرايز در تصرف حكومت قلب باشند و قلب در تصرف حوزه حكومت شيطان، انسان ذليل دنيا و آخرت خواهد بود، گرچه سلطنت ظاهرى جهان در كف او باشد.

حضرت يحيى ٧ فرمود:

مرگ براى من بهتر است از نگاهى كه واجب و لازم نباشد[١].

عبدالله مسعود به مردى كه از زنى عيادت كرده و به صورت او نگاه نموده بود گفت:

اگر ديده‌ات از بين مى‌رفت بهتر از اين عيادت بود!

و چشمى از نگاه كردن به ممنوع حظ نمى‌برد، مگر اين كه گرهى از آرزوهاى مادى و شهوت‌هاى نفسانى در دل او بسته شود و اين گره باز نگردد مگر به وسيله يكى از دو حالت:

يا به وسيله توبه خالص و گريه حسرت و پشيمانى كامل و يا به رسيدن به آرزوى خود و بدست آوردن شهوت‌ها و خواهش‌هاى نفسانى.

در اين صورت اگر در نتيجه موفق به توبه كامل نگشت، به سوى آتش و گرفتارى شديد و عذاب سخت برخواهد گشت.

اما در صورت اول كه توبه و پشيمانى و حسرت و گريه و ناله باشد، برگشت به سوى بهشت و رضايت حق خواهد بود.

الهى! ديده ما را از تماشاى امور ظاهر خلاص كرده و به باطن عالم و به حقيقت هستى معطوف دار، خداوندا! آنچه از غلط ديدن كشيديم ما را بس است كه به‌

[١] -مستدرك الوسائل: ١٤/ ٢٦٩، حديث ١٦٦٨٣.