عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٠ - خوراك اندازه

شرع و طب و حكمت به عنوان كم خورى آمده است توجه كنيد.

قرآن مجيد در زمينه خوردن و آشاميدن آيه مهمى دارد كه اميرالمؤمنين ٧ درباره آن آيه مى‌فرمايد: همه طب در آن جمع است.

مراعات دستورى كه در آن آيه است، در صدر اول اسلام به وسيله مردم، باعث شد كه بسيارى از امراض معالجه و از هجوم بسيارى از امراض پيشگيرى شود.

وضع سلامت مردم آن چنان شد كه وقتى يكى از بزرگان به عشق پيامبر ٦ طبيبى به مدينه فرستاد تا مردم را معالجه كند، از اين كه خيلى كم به او مراجعه مى‌شد، نزد پيامبر ٦ شكايت برد، حضرت بر اساس آن آيه فرمودند، من به مردم گفته‌ام تا گرسنه نشده‌اند دست به غذا نبرند و تا سير نشده‌اند دست از غذا بكشند، اين است كه در ميان مردم مريض كم است، عرضه داشت: شما تمام طب را در همين دستور خلاصه كرده‌ايد و آن آيه اين است:

[كلوا و اشربوا و لا تسرفوا][١].

و بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد.

مى‌توان گفت هر چه درباره غذا و تغذيه هست در چهار چوب اين دو كلمه قرار دارند.

مرحوم ملا احمد نراقى رضوان الله عليه در «معراج السعادة» در اين زمينه جمله بسيار جالبى دارد:

حد اكل و شرب آن است كه طعام و شراب حامل اين كس باشد نه اين كس حامل آن. اگر انسان حامل بلكه حمال خوردنى‌ها و آشاميدنى‌هايش باشد اسراف‌

[١] -اعراف( ٧): ٣١.