عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٥ - انصاف در روايات

وأنفق الفضل من ماله، وأمسك الفضل من قوله، وأنصف الناس من نفسه‌[١].

از امام على بن الحسين ٨ است كه پيامبر خدا در آخر سخنرانى خود مى‌فرمود: خوشا به حال كسى كه اخلاقش خوب و طبعش پاك و نهانش صالح و آشكارش نيكوست، زيادى مالش را انفاق كند و از پرگويى خوددارى نمايد و ميان خود و مردم به انصاف قضاوت كند.

عن أبى عبدالله ٧ قال: من يضمن لى أربعة بأربعة أبيات فى الجنة؟

أنفق ولا تخف فقرا وافش السلام فى العالم، واترك المراء وإن كنت محقا، وأنصف الناس من نفسك‌[٢].

امام صادق ٧ فرمود: كيست كه ضامن من باشد براى انجام چهار عمل در برابر چهار خانه در بهشت؟

انفاق كن و از ندارى مترس، سلام را در جهان آشكار كن، نزاع و جدال را ترك كن گرچه حق با تو باشد، ميان خود و مردم به انصاف قضاوت كن.

قال أميرالمؤمنين ٧ فى كلام له: ألاإنه من ينصف الناس من نفسه لم يزده الله إلاعزا[٣].

اميرالمؤمنين ٧ در ضمن كلامى از خود فرمود: بدانيد هر كس مردم را نسبت به خود انصاف دهد، خداوند او را عزت بخشد.

[١] -الكافى: ٢/ ١٤٤، باب الإنصاف والعدل، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ١٥/ ٢٨٤، باب ٣٤، حديث ٢٠٥٢٨.

[٢] -الكافى: ٢/ ١٤٤، باب الإنصاف والعدل، حديث ٢؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ٣٠، باب ٣٥، حديث ٢٣.

[٣] -الكافى: ٢/ ١٤٤، باب الإنصاف والعدل، حديث ٤؛ وسائل الشيعة: ١٥/ ٢٨٣، باب ٣٤، حديث ٢٠٥٢٥.