عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٢ - طريق تصفيه وجود و تجليه روح

و ماده عالم ارواح آمده و عالم ارواح منشأ عالم ملكوت شده و عالم ملكوت مصدر عالم ملك بوده، جملگى عالم ملك به ملكوت قائم و ملكوت به ارواح قائم و ارواح به روح انسانى قائم و روح انسانى به صفت قيومى حق قائم:

[فسبحان الذي بيده ملكوت كل شي‌ء و إليه ترجعون‌][١].

بنابراين [از هر عيب و نقصى‌] منزه است خدايى كه مالكيت و فرمانروايى همه چيز به دست اوست، و به سوى او بازگردانده مى‌شويد.

و هر چه در عالم ملك و ملكوت پديد آيد همگى به واسطه آيد، الا وجود انسانى كه ابتدا روح او به اشارت «كن» پديد آمد بى‌واسطه و صورت قالب او تخمير بى‌واسطه يافت كما قال:

خمرت طينة آدم بيدى أربعين صباحا[٢].

گل آدم رابا قدرت خود در چهل روز سرشتم.

در وقت ازدواج روح و قالب تشريف:

[و نفخت فيه‌][٣].

و از روح خود در او بدمم.

بى‌واسطه ارزانى داشت و اختصاص اضافت: «من روحى» كرامت فرمود، پس كمال مرتبه روح در تجليه او آمد به صفات ربوبيت تا خلافت آن حضرت را شايد.

و در اين معنى مذاهب مختلفه است:

[١] -يس( ٣٦): ٨٣.

[٢] -مرصاد العباد: ٢٨.

[٣] -حجر( ١٥): ٢٩.