عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨٩ - نصيحتى از ابن عباس
كتابها مىشود، اين مقدار براى توجه دادن به اين حقيقت بود كه اينان با اين فرمايشها ثابت كردهاند كه نسبت به انسان از بهترين دوستان و رفيقانند، در هر صورت پيروى از خداى عزيز و انبيا و ائمه و عرفا و حكما و مؤمنان تمام خير دنيا و آخرت است.
از حكما و عرفا و مؤمنان اشعار نغزى بجا مانده كه به برخى از آن اشعار اشاره مىرود:
|
از بلا تا رسته گردى اى عزيز |
باز بايد داشتن دست از دو چيز |
|
|
رو تو دست از نفس و دنيا باز دار |
تا بلاها را نباشد با تو كار |
|
|
ور به حرص و آز گردى مبتلا |
با تو روى آرد زهر سو صد بلا |
|
|
آن كه نبود هيچ نقدش در ميان |
هر كجا باشد بود اندر امان |
|
|
نفس و دنيا را رها كن اى پسر |
باز رستى از بلا و از خطر |
|
|
گر غنا خواهد كسى از ذوالمنن |
در قناعت مىتوانش يافتن[١] |
|
\*\*\*
|
در خانه دل ما را جز يار نمىگنجد |
چون خلوت يار آنجاست اغيار نمىگنجد |
|
|
در كار دو عالم، چون دل به يكى داديم |
جز دست يكى ما را در كار نمىگنجد |
|
|
مستيم و در اين مستى بيخود شده از هستى |
در محفل ما مستان هشيار نمىگنجد |
|
[١] -مجموعه آثار، عطار نيشابورى.