عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٧ - صوت حيوانات

پنگوئن‌ها روى تخم‌هاى يكديگر خوابيده، آن‌ها را شكوفانيده و از بچه‌هاى بيگانه دقيقا پرستارى كرده و به آن‌ها شديدا عشق مى‌ورزند.

گوزن، آهو و ميمون به صورت دسته‌جمعى و قبيله‌اى زندگى مى‌كنند، حتى حشرات با هم زندگى مشترك دارند، مانند پروانه‌ها كه گاهى اجتماع آن‌ها به قدرى زياد است كه مانند ابر متراكم در آسمان جلوه‌گرى مى‌كنند.

همكارى و محبت به هم نوع در ميان جنبندگان موضوع روشن و غير قابل انكارى است، اما آنچه بيشتر جالب است محبت‌ورزى به دشمن است.

سگ ماده براى بچه شير مادر مهربانى است، از او به اندازه بچه خود پرستارى مى‌كند و به او شير مى‌دهد و نوازشش مى‌دهد و بچه شير هم پس از اين كه بزرگ شد به سگ ماده كه برايش مادرى كرده احترام مى‌گذارد و هرگز او را نمى‌آزارد.

بين مرغ هوا و خرس جنگل تجانسى نيست ولى اين حيوان‌ها با همديگر به بازى و تفريح مى‌پردازند و محبت خود را به همديگر ابراز مى‌كنند و به اين وسيله به ما مى‌فهمانند كه خداوند مهربان بين همه جانوران مهر و الفت نهاده و هر دارنده دل را صاحب دل كرده و تمام موجودات را به يكديگر پيوند داده است.

\*\*\* در هر صورت ذره‌ذره عالم از عجايب است و اين ما هستيم كه در برخورد به هر عنصرى از عناصر و شيئى از اشيا و موجودى از موجودات بايد به نظر عبرت‌

[١] -مثنوى، عبدالرحمن جامى( هفت اورنگ).