عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٤ - نظر به نطفه آدمى

بى‌اعتنايى و سهل‌انگارى ممكن نيست هيچ‌يك از اين حقايق را ببينيم.

راه و روش اوليا و عاشقان، دست زدن به دامن انبيا و سيراب شدن از سرچشمه وحى و نظر حقيقت‌بين انداختن به موجودات هستى، براى رسيدن به مقام قرب جانان است.

قلب در اين مسير صفا مى‌گيرد، نفس مهذب مى‌شود، روح به عالم قدس متصل مى‌گردد، حركات اعضا و جوارح بر اساس عشق به محبوب صورت مى‌گيرد و اين همه باعث مى‌شود كه رضاى معشوق جلب شود و تمام درهاى سعادت به روى آنان باز گردد.

نظر به نطفه آدمى‌

قرآن مجيد براى توجه دادن به وجود حق و قدرت حضرت لايزال از انسان به طور واجب مى‌خواهد به نطفه ناچيز بنگرد و ببيند و انديشه نمايد كه اين كارگاه عظيم آفرينش او كه از هر جهت كامل و جامع انواع استعدادهاست از چه ماده ضعيف و پستى آفريده شده؟

[فلينظر الإنسان مم خلق\* خلق من ماء دافق\* يخرج من بين الصلب و الترائب‌][١].

پس انسان بايد با تأمل بنگرد كه از چه چيز آفريده شده است؟\* از آبى جهنده آفريده شده است؛\* [آبى كه‌] از صلب مرد و از ميان استخوان‌هاى سينه زن بيرون مى‌آيد.

كلمه دافق دلالت بر وجود اسير در نطفه دارد كه وجودا ماده جهنده‌اى است‌

[١] -طارق( ٨٦): ٥- ٧.