عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٠ - وسوسه شيطان در انفاق

كنيد كه در آيه قبل به آن اشاره رفت.

و چه بسا اين وسوسه شيطانى مانع از انفاق و بخشش مى‌گردد و حتى ممكن است در اداى زكات و خمس و ساير انفاق‌هاى واجب نيز اثر بگذارد.

خداوند به اين وسيله بشر را آگاه مى‌كند كه خوددارى از انفاق به جهت ترس از تهيدستى فكر غلط و از وسوسه‌هاى شيطانى است و چون ممكن است به نظر برسد كه اين ترس گرچه از ناحيه شيطان است يك ترس منطقى است بلافاصله مى‌فرمايد: شيطان شما را وادار به معصيت و گناه مى‌كند، بنابراين ترس از فقر و تهيدستى در هر حال غلط است؛ زيرا شيطان جز به باطل و گمراهى دعوت نمى‌كند.

اصولا هر نوع فكر منفى و بازدارنده و كوته بينانه، سرچشمه‌اش انحراف از فطرت و تسليم در برابر وسوسه‌هاى شيطانى است، اما هر گونه فكر مثبت و سازنده و محرك و آميخته با بلندنظرى، سرچشمه‌اش الهامات الهى و فطرت پاك خدا داد است.

و با توجه به اين كه وسوسه‌هاى شيطانى بر خلاف قوانين آفرينش و سنت الهى است نتيجه و اثر منفى آن كه زيان و بدبختى است روشن خواهد بود.

در مقابل فرمان‌هاى پروردگار هماهنگ و هم دوش با آفرينش و فطرت است و نتيجه آن حيات و زندگى سعادت‌بخش مى‌باشد.

در توضيح اين سخن بايد گفت: در نظر ابتدايى انفاق و بذل مال چيزى جز كم كردن مال نيست و اين همان نظر كوته بينانه شيطانى است، ولى با دقت و ديد وسيع مى‌بينيم كه انفاق ضامن بقاى اجتماع و تحكيم عدالت اجتماعى و سبب كم كردن فاصله طبقاتى و پيشرفت همگانى و عمومى مى‌باشد و مسلم است كه با پيشرفت اجتماع، افرادى كه در آن اجتماع زندگى مى‌كنند نيز در رفاه و آسايش‌