عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣٥ - مقام بىبديل ابن ابى عمير

از وجود مبارك حضرت ابوالحسن موسى بن جعفر امام هفتم ٧ با دو گوش خودش احاديثى را شنيده بود و از آن بزرگوار معارف عالى الهيه را شنيده و تعليم گرفته بود.

او به خدمت عالم آل محمد، راضى به قضاى الهى، چهره پاك امامت، شمس فضاى ولايت، اسوه عبادت، بحر معرفت، عالم بالله و انسان آگاه، سر اسرار، جامع انوار، درياى ذخار، شجره طيبه حضرت رضا ٧ رسيده بود.

او با اختر برج كرامت و سرچشمه فضيلت و كوه حلم و علم حضرت جوادالائمه ملاقات داشت و از آن جناب نقل روايت كرده است: كتب رجالى در نشان دادن شخصيت پر ارزش ابن ابى عمير و تقواى آن چهره پاك و با بركت نوشته‌اند:

او انسانى است كه قدر و شأنش بسيار بزرگ و منزلت و موقعيتش نزد شيعه و سنى فوق العاده عظيم است.

او مردى است از هر جهت ثقه و مورد اطمينان كه تمام علما و دانشمندان و فقها و مفسران و خطبا و نويسندگان كتب حديث به وى اعتماد دارند و نزد خاصه و عامه از مطمئن‌ترين و موثق‌ترين انسان‌هاست.

جاحظ اديب بزرگ عرب درباره آن بزرگوار مى‌گويد:

نسبت به حضرت حق از فرمانبردارترين فرمانبرداران و در عبادت و بندگى از قوى‌ترين بندگان و در پاكدامنى و ورع از بهترين آنان است.

مطلب بسيار عجيبى در كتب رجالى درباره آن بزرگ مرد الهى نقل مى‌كنند كه انسان از تعجب و حيرت بهت‌زده مى‌شود و به اين عظمت و بزرگى الله اكبر مى‌گويد و به فرموده‌رسول خدا ٦ كه: