مال و مركب و جانش بجنگد تا كشته شود شهيد است. و كشتن هيچ يك از كافران در روزگار تقيّه جايز نيست، مگر اينكه آن فرد قاتل يا ماجراجو و شورشي باشد، و اين در صورتى است كه هيچ هراسى از كشته شدن خود نداشته باشد. و نيز خوردن مال مخالفان و ديگران روا نيست. و تقيّه نمودن در جاى خود واجب است.

و هر كس كه براى دفع ستم از خود از روى تقيّه سوگندى دروغ بخورد كفّاره‌اى ندارد.

و طلاق قانونى در اسلام همان است كه خداى جليل و عزيز فرموده، و بر اساس سنّت پيامبر ٦ است، و طلاق عارى از سنّت صحيح نمى‌باشد، و طلاقى كه مخالف قرآن باشد طلاق نيست، همچنان كه ازدواج مخالف سنّت ازدواج نيست.

و بيش از چهار زن آزاد را به زوجيّت مگير. و اگر مردى همسرش را بيش از سه بار- طبق سنّت- طلاق دهد تا زمانى كه آن زن شوهرى بعقد دوام اختيار نكند ديگر بدان مرد باز نمى‌گردد (و چنانچه او درگذشت يا طلاق داد خود محلّل واقع شده و آن زن بر شوهر اوّل حلال مى‌شود و مى‌تواند بعقد دائم او درآيد)، و امير المؤمنين ٧ فرموده: «از ازدواج با زنانى كه در يك مجلس سه بار طلاق داده شده‌اند اجتناب كنيد، زيرا اينان شوهر دارند!» (عقيده مخالفان اين است كه ميتوان در يك مجلس سه بار همسر را طلاق داد) و صلوات فرستادن بر پيامبر ٦ در همه جا: هنگام وزيدن باد[١] و عطسه كردن، و غير اينها مستحبّ مى‌باشد.

و دوستى با دوستان خدا، و دوستان ايشان، و دشمنى با دشمنان خدا و بيزارى از آنان و سركرده و امر ايشان واجب است.

و نيكى به پدر و مادر واجب است، پس اگر آن دو مشرك بودند فرمانشان را مبر، ولى بطريقى خوش و نيكو با آن دو معاشرت كن، چرا كه خداوند مى‌فرمايد:

اشْكُرْ لِي وَ لِوالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ* وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى‌ أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما: «مرا و پدر و مادرت را سپاس دار؛ بازگشت [همه‌] به سوى من است* و اگر آن دو بر تو سخت گيرند و بكوشند كه چيزى را با من انبازگيرى كه بدان دانش ندارى، پس فرمان ايشان مبر- لقمان: ١٣ و ١٤». و امير المؤمنين ٧ [در

[١] بنظر مى‌رسد لفظ« الرّياح» تصحيف« الذّبائح»- همچنان كه در كتاب عيون أخبار الرّضا ٧ است- باشد، يعنى: صلوات فرستادن هنگام بريدن سر حيوان حلال گوشت.