تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٧٤ - گفتگوى خداوند - كه ثنايش باشكوه باد - با عيسى بن مريم
از عذاب من در امانيد؟ يا در برابر كيفرم ايستادگى كرده و تاب آوريد؟ سوگند بذاتم آنچنان شما را هلاك سازم كه عبرت آيندگان گرديد.
٣٣- سپس اى پسر مريم، اى زاده بكر بتول، تو را سفارش مىكنم به آقا و سرور پيامبران، و دوستم احمد؛ همو كه صاحب اشتر سرخ مو، و چهرهاى تابان، و نور درخشان است، [به پيامبرى كه] پاك دل، سخت پيكار، و باحياى گرامى است، زيرا او رحمتى براى جهانيان، و سرور فرزندان آدم است، در آن روز كه مرا ديدار كند[١] نزد من از همه پيشتازان محترمتر، و از تمام مسلمانان به من نزديكتر است، او فردى عرب و درس ناخوانده باشد و با آئينى بحقّ خداى را عبادت مىكند، و در راه من شكيبا و صابر است و بجهت دفاع از دين من با مشركين جهاد مىكند، [اى پسر مريم تو را سفارش مىكنم] كه او را به بنى اسرائيل معرّفى كنى و دستور دهى كه او را تأييد كرده و بدو ايمان آورند، و اينكه پيرويش نموده و ياريش كنند.
[عيسى] گفت: خدايا، او كيست كه بايد تا آن حدّ راضى و خشنودش سازم؟
فرمود: او محمّد فرستاده خدا به تمام مردم است، و مقامش از تمام ايشان بمن نزديكتر، و شفاعتش حاضرتر است، خوشا بحال آن پيامبر و خوشا بحال امّتش، كه ايشان بر راه و روش او مرا ملاقات كنند، اهل زمين سپاسش گويند و آسمانيان براى او دعا كنند، او امين و مبارك و پاكيزه است، و نزد من بهترين آيندگان است، در آخر الزّمان اين گونه خواهد بود كه چون ظهور كند آسمان بارانش را فرو ريزد و زمين تا آنجا خرّم و شكوفا گردد كه همگان بركت را ببينند، بارى او بر هر چه دست نهد همان را بر ايشان بركت بخشيم، او پر همسر و كم فرزند است.
٣٤- اى عيسى، تو را بر هر آنچه كه موجب تقرّب به من بود راهنمايى كرده و از هر آنچه كه موجب دورى از من بود بازداشتم، پس چيزى را بخواه كه براى تو بهتر است.
٣٥- اى عيسى، سراى دنيا شيرين است، و جز اين نيست كه من تو را در آن بكار گماشتم، پس از هر چيز آن كه تو را بر حذر داشتم دورى گزين، و از هر چيز؛
[١] يعنى: سيادت و آقائى او در آن روز آشكار شود، و يا متعلّق به كلام بعدش مىباشد.