تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٧٣ - گفتگوى خداوند - كه ثنايش باشكوه باد - با عيسى بن مريم

تا من هم تو را در ميان جماعتى بهتر از آدميان ياد كنم.

٢٥- اى عيسى، مرا آن گونه بخوان كه غريقى بى‌دادرس مى‌خواند.

٢٦- اى عيسى، هيچ سوگند دروغى بمن مخور كه عرشم از خشم بلرزه درآيد.

دنيا عمرش كوتاه، و آرزويش دراز است، و نزد من سرائى است كه از هر چه گرد آورده‌ايد بهتر است.

٢٧- اى عيسى، چه حالى خواهيد داشت آن زمان كه برايتان نامه‌اى برون كشم كه سخن بحقّ گويد، و [در آن حال‌] شما خود به اسرارى كه پنهان داشته، و اعمالى كه انجام مى‌داديد گواهى خواهيد داد؟! ٢٨- اى عيسى، به ستمگران بنى اسرائيل بگو: روى و ظاهر خود را شستيد ولى قلب و دلتان را آلوده ساختيد، آيا بمن فريفته شده، يا بر من گستاخ گشته‌ايد؟! خود را براى اهل دنيا با عطر خوشبو مى‌سازيد، ولى درونتان نزد من چون مردارهاى گنديده است، گويا شما مردم مرده‌ايد! ٢٩- اى عيسى، به آنان بگو: دست خويش از كسب حرام كوتاه كنيد، و گوش از فحش و ناسزا ببنديد، و با دلهاتان به من روى كنيد، زيرا مرا با ظاهر شما كارى نيست.

٣٠- اى عيسى، به كار خوب و نيكو شادى كن، زيرا مايه خشنودى من است، و بر خطا و گناه گريه كن زيرا آن زشت و قبيح است، و آنچه را كه دوست ندارى در باره‌ات عمل شود خود با ديگران عمل مكن. و اگر كسى سيلى به گونه راستت زد، گونه چپت را نيز سوى او كن، با تمام تلاش با دوستى و مهرورزى به من تقرّب جوى، و از جاهلان دورى گزين.

٣١- اى عيسى، نيكوكاران را راهنمائى كن‌[١] و خود را شريك خيرشان ساز، و بر آنان گواه باش، و به ستمگران بنى اسرائيل بگو: اى دمسازان بدى؛ اگر دست از ستم برنداريد شما را به صورت ميمون و خوك مسخ كنم.

٣٢- اى عيسى، به ستمگران بنى اسرائيل بگو: حكمت از هراس من گريان است‌[٢] و شما لبخند زنان ياوه مى‌بافيد، آيا مشمول تبرئه و رهائى من شده‌ايد؟ يا

[١] در روضه كافى:

ُ« ذلّ لأهل الحسنة»

- با ذال معجمه است-، يعنى:« در برابر نيكوكاران تواضع كن».

[٢] استناد گريه به حكمت مجازى مى‌باشد، زيرا آن موجب گريه است. يا بتقدير مضاف، اهل حكمت مراد بوده و« تبكي» از باب افعال باشد، يعنى:« اهل حكمت از هراس من گريانند».