تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٢ - سخنان كوتاه پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

به هنگام خوشى و نعمت.

٣٦- نشان خشنودى خداوند از مخلوق: پائين بودن قيمتها، و دادگرى حاكم است، و نيز نشانه خشم الهى بر مردمان: ستم حاكمان و گرانى قيمتها است.

٣٧- چهار چيز اگر در فردى جمع شود در روشنى و قرب به خداى متعال است: ١- آنكه عصمت و محكمى كارش شهادت به يگانگى خدا و رسالت من است. ٢- و آنكه هر گاه او را ماتمى رسد بگويد: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌»، يعنى: ما از آن خدائيم و به سوى او بازمى‌گرديم ٣- و كسى كه به هنگام خوشى بگويد: «الحمد للَّه»، ٤- و به وقت ارتكاب معصيت بگويد: «أستغفر اللَّه و أتوب إليه».

٣٨- آن كس كه چهار چيز داده شده از چهار چيز ديگر دريغ نشود: كسى كه طلب غفران و آمرزش داده شده از مغفرت بى‌بهره نماند، و آن كس را كه شاكر است: از فزونى نعمت، و كسى كه توبه و بازگشت داده شده: از قبولى، و آنكه درخواست و دعا داده شده: از اجابت بى‌نصيب نماند.

٣٩- دانش همانند گنجينه‌هائى است كه كليدهاى آنها پرسش است. پس بپرسيد- خداوند شما را رحمت كند- كه در اين بين چهار تن اجر برند: آنكه مى‌پرسد، و گوينده، و شنونده، و دوستار ايشان.

٤٠- از دانشمندان پرسش كنيد، و با حكما و خردمندان گفتگو، و با تهيدستان همنشينى.

٤١- فضيلت دانش نزد من از فضيلت عبادت محبوب‌تر است، و برترى در دينتان پرهيزگارى است.

٤٢- كسى كه بدون دانش براى مردم فتوا دهد فرشتگان آسمان و زمين او را لعنت كنند.

٤٣- همانا جبران بلاى بزرگ پاداش بزرگ است، پس هر گاه خداوند بنده‌اى را دوست بدارد گرفتارش كند، پس آنكه با شكيبائى بدان تن در دهد خدا از او خشنود، و آنكه رنجيده خاطر شود و خشم گيرد خدا از او در غضب است.

٤٤- مردى گفت: اى رسول خدا مرا نصيحتى فرما، فرمود: بر خدا شريك مگير هر چند به آتش بسوزى و شكنجه شوى جز اينكه دلت به ايمان آرام باشد. و پدر