تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٠ - سخنان كوتاه پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

١٨- ما جمعيت انبيا مأموريم با مردمان در حدّ فهم و عقلشان سخن بگوييم.

١٩- آنكه بار خويش بر دوش ديگران افكند از رحمت خدا دور خواهد بود ٢٠- عبادت هفت قسم است كه برتر آنها درآمد حلال مى‌باشد.

٢١- خداوند از روى جبر فرمان برده نشود، و قهرا معصيت نگردد، زيرا خداوند بندگان را به خود وانگذاشته، ولى اوست قادر بر آنچه اينان را بر آن توانا ساخته، و تنها اوست مالك هر آنچه به آنان داده است، پس اگر بندگان همواره أوامر الهى را گردن نهند هيچ مانع و جلوگيرى نخواهند داشت، و چنانچه معصيت كند؛ اگر خداوند بخواهد توانائى بازداشت از آن را دارد، و اين طور نيست كه آنكه توانائى بازداشتن از يك معصيت را دارد و جلوگيرى نكرد؛ و وى مرتكب آن شد؛ او عامل را وادار كرده باشد. ٢٢- رسول خدا ٦ بهنگام درگذشت فرزند گرامش ابراهيم فرمود: اگر نبود كه درگذشته ذخيره فرد زنده است، و آخر به اوّل ملحق خواهد شد؛ در اين صورت برايت سوگوارى مى‌كردم! سپس گريسته و فرمود: چشم مى‌گريد و دل غمناك است، و هرگز جز آنچه موجب خشنودى پروردگار است بر زبان نرانيم، اى ابراهيم آگاه باش كه در فقدان تو ما غمناكيم! ٢٣- زيبائى در گفتار است.

٢٤- علم از مردم دريغ نشود بلكه از دانشمندان محروم شوند، و چون عالمى نماند در اين زمان مردم رهبرانى نادان برگيرند كه اگر از حكم شرعى پرسيده شوند از روى جهل پاسخ گفته و ايشان را به راه غلط اندازند.

٢٥- انتظار فرج برترين جهاد امّتم مى‌باشد.

٢٦- جوانمردى ما أهل بيت گذشت ستمكار، و بخشيدن به آنكه محروممان ساخته مى‌باشد.

٢٧- از پيروانم آنكه بيش از همه مورد رشك واقع مى‌گردد: فردى سبكبار و بهره‌مند از نماز است، و در پنهان عبادت خدايش را بخوبى انجام داده، و در ميان مردم گمنام است، و روزيش به قدر كفاف بوده و به همين منوال پايدارى مى‌كند تا بميرد، در حالى كه ميراثش كم و مويه‌كنندگان بر او اندك‌اند.

٢٨- هر درد و اندوهى كه به مؤمن رسد- هر چند او را به ستوه آورد-