تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٧٦ - سفارشات امام كاظم

آنان كه جلب رضايتش را مى‌نمايند و در راه او دشمنى مردم را با خود پذيرفته‌اند چگونه رفتارى خواهد داشت؟

اى هشام؛ هر كس كه بدنيا ميل كند بيم آخرت از دلش برود، و هيچ بنده‌اى برخوردار از دانشى نشد كه ميلش به دنيا افزون گشت جز آنكه از خدا دور گشت، و غضب الهى بر او بسيار شد.

اى هشام؛ خردمند تيزهوش، فردى است كه آنچه را تاب و توان ندارد واگذارد. و بيشتر درستى در مخالفت هوى و هوس نهفته است، و هر كس آرزويش دراز است كردارش نيز بد باشد.

اى هشام؛ اگر مسير مرگ را دريابى مسلّما تو را از آرزو منصرف سازد! اى هشام؛ از طمع پرهيز كن، و بر تو باد به نوميدى از اموال مردم. و نيز ريشه طمع به مردم را در دل بخشكان، كه بى‌شكّ طمع و آز، كليد خوارى و ذلّت است، و رباينده عقل، و از بين برنده مردانگى است و آبرو برانداز، و دانش را ببرد. و بر تو باد كه پناهنده به پروردگارت شوى و بر او توكّل كنى، با نفست مبارزه كن تا آن را از پيروى هوايش بازگردانى، كه مبارزه با نفس همچون نبرد با دشمنت بر تو واجب است.

هشام گويد: به آن حضرت ٧ گفتم: پس نبرد با كدامين دشمن واجب‌تر است؟ فرمود: جنگ با آنان كه بتو نزديكترند و با تو بدخواه‌تر، و برايت زيانبارتر، و دشمنيشان بر تو بزرگتر مى‌باشد، و با افرادى كه شخصشان- با تمام نزديكى كه بتو دارند- بر تو پوشيده‌ترند، و با كسى كه دشمنانت را بر عليه تو ميشوراند، و آن ابليسى است كه براى وسوسه دلها گمارده شده است، پس دشمنى تو با او بايد سرسختانه باشد، مبادا صبر او در تلاش براى نابوديت بر پايدارى تو در مبارزه با او بچربد! زيرا او با تمام توانش از تو ضعيف‌تر است، و با تمام شرارتى كه دارد از تو كم قدرت‌تر و كم ضررتر است. و چنانچه پناهنده خدا شوى به راهى راست رهنمون‌شده‌اى.

اى هشام؛ آن كس را كه خداوند به سه چيز گرامى داشته بدو لطف كرده است:

عقل و خردى كه زحمت هواى نفسش را كم كند، و دانشى كه رنج جهل و نادانيش را از او دور كند، و آن توانگرى كه خاطرش را از ترس فقر و تهيدستى آسوده سازد.

اى هشام؛ از اين دنيا و اهلش حذر كن، كه براستى مردم در آن چهار