بحال آنان كه از نماز غفلت نمايند، و در گوشه‌هائى خلوت بخسبند، واى بحال آنان كه در روزگار سستى و ضعف دين؛ خدا و آياتش را مسخره كنند [و بنا بفرمايش إلهي در سوره آل عمران، آيه ٧٧]: أُولئِكَ‌ (الّذين) لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ [وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ‌] يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌، يعنى:

«آنان [كسانى هستند كه‌] در آخرت بهره‌اى ندارند، و خداوند در روز رستاخيز نه با آنان سخن گويد [و نه بديشان با نظر رحمت نگاه كند]، و نه آنان را از آلودگى پاك سازد، و ايشان را عذابى است دردناك».

پسر جندب! هر كس كه شب را بروز رساند و غصّه‌اش جز رهائى از آتش دوزخ باشد؛ امرى بزرگ را كوچك و خوار شمرده، و [با اين كار] در برابر سودى ناچيز از پروردگارش دورى نموده است، و هر كس كه برادرش را بفريبد و تحقير نمايد و با او درافتد خداوند دوزخ را جايگاهش سازد. و هر كس بر مؤمنى حسادت كند، [نور] ايمان در دلش همچون نمك در آب ذوب شود.

پسر جندب! هر كس كه شب را بروز رساند و نگران چيزى جز رهائى از آتش دوزخ باشد؛ امرى بزرگ را كوچك و خوار شمرده و [با اين كار] در برابر سودى ناچيز از پروردگارش دورى نموده است. و هر كس كه برادرش را بفريبد و تحقير نمايد و با او درافتد [در اين صورت‌] خداوند دوزخ را جايگاه او مى‌سازد. و هر كس بر مؤمنى حسادت ورزد [نور] ايمان در دلش همچون نمك در آب ذوب شود.

پسر جندب! آن كس كه در راه برآمدن حاجت برادرش گام بردارد عملش همچون سعى بين صفا و مروه است. و [درجه‌] آن كس كه نياز حاجتمندى را برآورده همچون شهيد راه خدا در جنگ بدر و احد باشد، و خداوند هيچ امّتى را جز بجهت بى‌اعتنائى به حقوق برادران فقيرشان عذاب نكند.

پسر جندب! به شيعيان ما ابلاغ نما و بگو: مبادا تحت تأثير عقايد گوناگون قرار گيريد! كه بخدا سوگند [اسباب‌] رسيدن به دوستى و ولايت ما جز در پرتو پارسائى و تلاش در دنيا و مساوات با برادران در راه خدا ميسور نخواهد بود و بدان نتوان رسيد. و كسى كه به مردمان ستم مى‌كند از شيعيان ما نيست.

پسر جندب! جز اين نيست كه شيعيان ما به چند ويژگى و خصلت شناخته مى‌شوند: سخاوت، بخشش به برادران، خواندن پنجاه ركعت نمازهاى شبانه روز (يعنى: ١٧ ركعت نمازهاى واجب، و ٣٣ ركعت نوافل)، شيعيان ما همچون‌