تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٣٤ - پند، زهد، حكمت
گمنام و وامانده را بلند آوازه مىكند، و افراد شريف را كوچك مىسازد، و فردا روز گروههائى را به آتش درمىافكند. پس در اين امور مطالبى براى شخص آگاه و بيدار شايسته ملاحظه است، و همچنان آزمون و بازدارندهاى. و براستى پيشامدهائى كه در هر شبانه روز بر سر شما مىآيد، از فتنههاى گمراهكننده و بدعتهاى تازه، و قوانين جائرانه، و ناگواريهاى زمان، و ترس از سلطان، و وسوسه شيطان؛ همه و همه دلها را از خواست درونش باز مىدارد، و از راه راست و شناخت حقّ پرستان غافل مىسازد، مگر آن عدّه اندكى كه خداوند عزيز و جليل [آنان را] حفظ نموده است. و گردش روزگار و دگرگونى حالات و سرانجام زيانبخش فتنههاى دنيا را نمىشناسد جز آن كس كه خداوند او را نگاه دارد، و آنكه راه هدايت را پيمايد، و ميانهروى را پيشه خود سازد. سپس بر اين امور از زهد يارى جويد، و دائما انديشه كند، و از عبرتها درس گيرد و باز ايستد، پس در حسن ظاهر و جلوههاى دنيا زهد پيشه سازد و از لذّات آن دست بردارد و آرزومند و خواهان نعمتهاى جاويد آخرت گردد، و تمام كوشش خود را براى آن بنمايد، و مراقب مرگ باشد، و زندگى با ستمگران را منفور بدارد، پس اينجاست كه با ديدهاى تيزبين به آنچه در دنياست بنگرد، و [در نتيجه] فتنههاى تازه و بدعتهاى گمراهكننده، و بيداد پادشاهان ستمگر را دريابد، بجان خودم سوگند شما چندان از امور گذشته، در روزگار سپرىشده مالامال از فتنههاى متراكم و لجاجت و اصرار؛ پشت سر نهادهايد كه ميتوانيد با بهرهگيرى از تجربه آنها از گمراهان و بدعتگذاران و ستمگران و جماعتى كه بناحقّ در زمين فساد مىكنند پرهيز كنيد.
پس از خداوند مدد و يارى طلبيد، و به طاعت خدا و كسى كه از ديگران به پيروى و فرمانبرى شايستهتر است بازگرديد.
پرهيز كنيد! بترسيد! پيش از پشيمانى و افسوس و مرگ، و ايستادن در برابر خدا، قسم به خدا كه نتيجه و ثمر گناه هيچ قومى جز عذاب الهى نيست، و هيچ گروهى دنيا را بر آخرت ترجيح ندادند جز آنكه دچار سرانجام و عاقبتى شوم شدند. شناخت خدا و انجام دستورات او دو يار مأنوسند، پس هر كس كه خدا را شناخت از او بترسد، زيرا اين ترس است كه او را بر انجام فرمان خداوند وادار مىسازد و برمىانگيزد، بىشك دانشمندان و پيروان آنان از شمار افرادى مىباشند كه خداوند را شناخته، و به فرامين او گردن نهاده و مشتاق اويند. و خداوند فرموده:
إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ، يعنى: «از ميان بندگان خدا تنها دانشمندان از او