تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢١٧ - سخنان كوتاهى از امام حسن

و كوشش بكار پردازيد، و از روبرو شدن با پيرى و كهنسالى بر حذر باشيد (پيش از روياروئى با دوران پيرى با جدّيت در طلب، تلاش و كوشش كنيد)، و پيش از نزول پاره‌هاى عذاب و درهم كوبنده لذّتها، در عمل شتاب كنيد، كه يقينا اين سرا نعمتهايش نپايد، و از آسيبش ايمنى نباشد، و از بديهايش جلوگيرى نيست [آرى‌] اين سرا فريبنده است و دل انگيز، امّا زود گذر و بى‌دوام، همچون ستونى است مشرف بر سقوط (تكيه گاهى است نااستوار) پس اى بندگان خدا از عبرتها درس گيريد، و متوجّه اثر پيشينيان باشيد، به جهت بهشت دست از گناه بكشيد و پند و اندرز را بكار بنديد، تنها خداوند شما را از هر پناه و يارى كردنى كافى است، و قرآن براى بازخواست و داورى، و بهشت از هر پاداشى كفايت مى‌كند، و دوزخ از هر كيفر و سرانجام بد كفايت مى‌كند.

٢١- بهنگام روبرو شدن با برادرتان جاى نور پيشانى محلّ سجده او را ببوسيد.

٢٢- در عيد فطرى بر جماعتى كه سرگرم بازى و خنده بودند عبور كرد، پس بالاى سرشان ايستاده و فرمود: «يقينا خداوند ماه رمضان را ميدان مسابقه‌اى براى خلق خود قرار داده است، كه به وسيله طاعت او به سوى خشنوديش بر يك ديگر سبقت جويند، پس گروهى از مردم پيشى جستند و پيروز شدند، و گروهى ديگر كوتاهى كردند و نوميد و ناكام گشتند. پس شگفتا و بسيار شگفتا! از آن كس كه به خنده و بازى مشغول باشد در چنين روزى كه نيكوكاران در آن پاداش مى‌يابند و باطل‌گرايان در آن زيان مى‌كنند، و قسم بخدا كه اگر پرده برداشته شود دريابند و بدانند كه نيكوكار سرگرم احسان و نيكوكارى خود است و بدكار مشغول و گرفتار زشتكارى خود!» سپس حضرت [از آن محل‌] عبور كرد.