تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٨١ - سخنى از آن حضرت
خود شريك سازيد، خدا را! خدا را! در باره جهاد، به مال و جان و زبانهاتان، همانا تنها دو [نوع] مرد به جهاد پردازند: امام هدايت شده، يا فرد طرفدارش كه پيروى از هدايت او مىكند.
خدا را! خدا را! در رعايت حال اولاد پيامبرتان، نكند در حضور شما ستم شوند، در حالى كه شما قادر به دفع ستم از ايشان باشيد، خدا را! خدا را! در باره اصحاب پيامبرتان همانها كه نه بدعتى گذاردند و نه بدعتگذارى را پناه دادند، كه رسول خدا ٦ در باره ايشان سفارش فرمود، و بر بدعت گزارشان؛ چه اصحاب و چه ديگران و پناه دهندگان به ايشان لعنت فرستاد، خدا را! خدا را! در باره زنان و بردگانتان، زيرا آخرين سخنى كه پيامبرتان بدان سفارش نمود اين فرمايش بود كه: «من شما را به [رعايت حال] دو گروه ناتوان؛ زنان و بردگان، سفارش مىكنم»، نماز! نماز! نماز! در راه خدا از سرزنش هيچ ملامتگرى مهراسيد و بيم مكنيد، تا خداوند شما را از قصد سوء و ستم ديگران نجات دهد. به مردم سخن خوش و نيك بگوئيد، همان گونه كه خداوند دستورتان داده است. امر به معروف و نهى از منكر را وامگذاريد، كه در صورت ترك آن خداوند بدترين شما را حكمرانتان مىكند، سپس هر چه بر آنان نفرين كنيد مستجاب نگردد.
بر شما باد: به يك ديگر پيوستن، و به هم بخشيدن، و به سوى هم شتافتن. و از كردارى همچون: قطع رابطه و روى گردانيدن و جدائى از هم برحذر باشيد! و يك ديگر را بر نيكوكارى و پرهيزگارى يارى دهيد، و يار يك ديگر به گناهكارى و ستم بر ديگران مباشيد، و از خدا پروا كنيد كه خدا سخت كيفر است. خداوند نگهدار شما خاندان باشد و حقوق پيامبرتان را در حقّ شما حفظ فرمايد، شما را به خدا مىسپارم و سلام و رحمت و بركات الهى را بر شما مىفرستم. سپس پيوسته مىگفت: «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ» تا اينكه درگذشت و دار فانى را بدرود گفت.
سخنى از آن حضرت ٧ در باره فضيلت دانش
اى مردم بدانيد كه تماميّت و كمال دين در گرو تحصيل دانش و عمل بدان است.
و به تحقيق وجوب تحصيل دانش بر شما از بدست آوردن مال دنيا بالاتر است، چرا