تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٧٥ - سفارشات آن حضرت
هوس تو را به زيان فراوان اندازد تا بناچار دست بردارى. بنا بر اين نفس خود را از غوطهور شدن در وادى ستم و گمراهى و تجاوز و دشمنى باز دار. اكنون كه تو را امير اين لشكر نمودم مبادا آنان را خوار سازى و بر ايشان زياده روى و گردن فرازى نمائى، زيرا بهترين شما پرهيزگارترين شماست، از دانشمندشان بياموز، و جاهلشان را تعليم كن، و از فرومايه و احمقشان درگذر، زيرا كه تو تنها در پرتو دانش و اجتناب از آزار و جهالت است كه ميتوانى به خير دست يابى.
سپس دستوراتى را بصورت مكتوب- حاوى سفارشات و تحذير- روانه وى ساخت [بدين مضمون]: بدان، گروهى كه در صف مقدّم دشمن قرار دارند ديدهبان آنانند، و ديدهبانهاى صف مقدّم جاسوسانند. بنا بر اين هر گاه كه از شهر و ديارت خارج شدى و به نزديكى دشمن رسيدى بىدرنگ جماعتى از ديدهبانها را به هر ناحيه و بعضى از درّهها و درختان و مخفيگاهها و هر سو اعزام كن تا مبادا دشمن بر شما شبيخون زند و در كمين شما باشد. و هرگز سپاهيانت را از صبح تا شام راه مبر مگر اينكه براى آمادگى و آرايش جنگى باشد، تا چنانچه غافلگير شديد و يا حادثه ناگوارى به شما رسيد پيش بينى آن را از قبل نموده باشيد. پس هر گاه كه به دشمن رسيديد و يا او به سر وقت شما آمد بايد لشكرگاه شما در پاى تبّهها، يا دامنه كوهها، يا بين رودخانهها باشد، تا اينكه شما را پناهى باشد و دشمنتان مانعى.
كارى كنيد تا نبرد شما با دشمن [حتى الامكان] از يك سو يا از دو سو باشد. و افراد ديدهبان خود را در قلّه كوهها و بر فراز تپّهها و جانب رودخانهها بگماريد، كه برايتان ديدهبانى كنند، تا مبادا دشمن از جايى كه محلّ خطر است و يا مورد اطمينان بر شما يورش برد. و چون فرود مىآئيد با هم فرود آئيد، و هر گاه كوچ مىكنيد با هم كوچ كنيد. و زمانى كه هوا تاريك شد و قصد اقامت نموديد دور سپاهت را با افراد مجهّز به نيزه و سپر احاطه كن، و كمانداران را در پناه سپرداران قرار دهيد تا مبادا بىتوجّهى كرده و غافل شويد (كه در اين صورت از شبيخون دشمن در امان نخواهيد بود). و تو خود نگهبانى از سپاهت را بعهده گير، و مبادا خوابيدن و آرميدنت به شب از حدّ چرت زدن و چشم گرم داشتن تجاوز نمايد. پس اين شيوه و عادت را تا رسيدن به دشمن رعايت كن و بر همان بمان. و بر تو باد به بردبارى در جنگ، و پرهيز از شتاب، مگر فرصت مناسبى برايت پيش آيد. مبادا پيش از يورش دشمن و يا صدور فرمانى از جانب من در جنگيدن پيش دستى كنى- سلام و رحمت