«به نام خدا، پهلوى خود بر زمين نهادم براى خدا، بر كيش ابراهيم و دين محمّد و ولايت كسى كه خداوند فرمانبرى او را واجب فرموده، آنچه خداى خواهد بشود و آنچه نخواهد نشود» هر كس كه به وقت خوابيدن اين جمله را بگويد از دزد غارتگر، و زير آوار ماندن محفوظ خواهد ماند، و تا هنگام بيدار شدن فرشتگان برايش آمرزش طلبند. و هر كس كه سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را به هنگام رفتن به بستر بخواند خداوند پنجاه هزار فرشته را بر او گمارد تا تمام شب را از او پاسدارى كنند. و چون يكى از شما خواست بخوابد پهلو بر زمين ننهد تا اينكه بگويد:

«اعيذ نفسي و أهلي و ديني و مالي و ولدي و خواتيم عملي و ما خوّلنى ربّي و رزقنى‌[١] بعزّة اللَّه و عظمة اللَّه و جبروت اللَّه و سلطان اللَّه و رحمة اللَّه و رأفة اللَّه و غفران اللَّه و قوّة اللَّه و قدرة اللَّه و لا إله إلّا اللَّه و أركان اللَّه و صنع اللَّه و جمع اللَّه و برسول اللَّه، و بقدرته على ما يشاء من شرّ السّامّة و الهامّة و من شرّ الجنّ و الإنس و من شرّ ما ذرء في الأرض و ما يخرج منها و من شرّ ما ينزل من السّماء و ما يعرج فيها و من شرّ كلّ دابّة أنت آخذ بناصيتها إنّ ربّي على صراط مستقيم و هو على كلّ شي‌ء قدير، و لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه»

، يعنى: «جان خود و خانواده و دين و دارائى و فرزندان و سرانجام كارم و آنچه پروردگارم به من واگذار نموده و روزيم كرده پناه دهم به عزّت خدا و عظمت و جبروت و حاكميّت او، و نيز به رحمت خدا و مهربانى و بخشايش او، و هم به نيرو و توانائيش، و به‌

«لا إله إلّا اللَّه»

(وحدانيّت او)، و اركان و صنع او و گردآورى او، و به فرستاده او، و به توانائى خدا بر هر چيز كه بخواهد، از آسيب سامّه و هامّه‌[٢] و جنّ و آدمى، و از آسيب هر آنچه كه بر روى زمين مى‌جنبد و از آن خارج مى‌شود، و از زيان آنچه از آسمان نازل مى‌شود و آنچه به آسمان بالا ميرود، و از زيان هر جنبنده‌اى كه مهارش را تو بدست دارى، براستى كه پروردگارم بر راه راست است، و او بر هر كارى قادر و تواناست، و نيرو و قدرتى نيست مگر بواسطه خداوند». زيرا رسول خدا ٦ پيوسته با اين دعا حسن و حسين عليهما السّلام را به امان خدا مى‌سپرد، و رسول خدا ٦ به ما نيز همين دستور را داده است.

ما خزانه داران دين خدا و چراغهاى دانشيم، هر گاه پيشوائى از ما درگذرد،

[١] در كتاب خصال اين گونه آمده است:

ُ« و ما رزقنى ربّي و خوّلني»

[٢] سامّه: هر جانور گزنده‌اى كه زهر آن كشنده نيست، و هامّه: جانور گزنده‌اى كه زهر آن كشنده است مانند مار.