تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٠٩ - آداب و سننى كه أمير مؤمنان
دعا كنى.
هر كس كه ما را قلبا دوست بدارد و با زبان ياريمان كند، و در ركابمان با نيرويش همراه ما نبرد كند، او در بهشت با ما همدرجه است. و كسى كه ما را قلبا دوست بدارد ولى با زبان ياريمان نكند؛ و در ركاب ما نيز نبرد ننمايد، يك درجه از جايگاه پيش پائينتر است. و كسى كه ما را قلبا دوست بدارد و با دست و زبان ياريمان نكند او نيز همراه ما در بهشت است، و كسى كه ما را قلبا دشمن دارد و با دست و زبان به ما زيان برساند جايگاهش در پستترين درجه جهنّم است. و كسى كه قلبا ما را دشمن دارد و با زبانش به ما زيان رساند ولى عملى بر زيان ما انجام ندهد به همان اندازه عذابش كمتر است. و كسى كه ما را قلبا دشمن دارد و با دست و زبانش به ما آسيبى نرساند او در دوزخ است. همانا اهل بهشت به درجات شيعيان ما آن گونه نظر كنند كه آدمى به ستارگان آسمان مىنگرد. هنگام خواندن سورههائى كه با تسبيح شروع مىشود بگوئيد:
«سبحان ربّي الأعلى»
، و هنگام خواندن آيه: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِ» چه در نماز باشيد يا غير آن بر آن حضرت ٦ بسيار صلوات بفرستيد. در ميان اعضاى بدن هيچ چيز كم شكرگزارتر از چشم نيست، پس كمتر به خواستهاش پاسخ گوئيد كه در غير اين صورت شما را از ياد خداى عزّ و جلّ باز مىدارد. هر گاه سوره «تين» را خوانديد در آخرش بگوئيد:
و نحن على ذلك من الشّاهدين
يعنى: «ما نيز بر اين از گواهانيم»، و به هنگام خواندن آيه: قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ بگوئيد: آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ ما أُوتِيَ مُوسى وَ عِيسى وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ يعنى:
«به خداى يكتا و آنچه به ما فرود آمده و آنچه به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط (نوادهگان يعقوب) فرود آمده؛ و آنچه به موسى و عيسى داده شده و به آنچه به پيامبران از پروردگارشان داده شده ايمان آورديم، هيچ يك از ايشان را از آنان جدا نكنيم، و او را فرمانبردار و گردن نهادهايم- بقره: ١٣٦». هر گاه بندهاى در تشهّد آخر نماز واجبش پس از گفتن:
«أشهد أن لا إله إلّا اللَّه وحده لا شريك له و أنّ محمّدا عبده و رسوله و أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ»
، از او حدثى سر زند نمازش صحيح است. خداوند بزرگوار به هيچ عملى عالىتر از رفتن براى نماز پرستش نشده است. خير و منفعت را در گردن و سمّ شتران بجوئيد كه مىروند و مىآيند[١] دليل نامگذارى نبيذ به سقايه (آب زمزم)
[١] شايد مراد خريد و فروش آن است، و يا اينكه مسافرت و باركشى با شتر باشد.