تحف العقول ت جعفری - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٠٧ - آداب و سننى كه أمير مؤمنان
مرد نبايد سكّههاى عكسدار را در حال نماز در جامه خود گره زند. و چنانچه سكّه درون كيسه و يا داخل لباس آشكار باشد مانعى ندارد. مرد نبايد بر خرمن گندم و جو و يا هر خوراكى ديگر و يا نان سجده كند.
هر كدام از شما هنگام رفتن به بيت الخلا اين دعا را بخواند:
«بسم اللَّه، اللّهمّ أمط عنّي الأذى و أعذني من الشّيطان الرّجيم»
يعنى: «بنام خدا، خداوندا فضولات را از من دور ساز، و مرا از شرّ شيطان راندهشده از درگاهت در پناه خود گير». و هنگام نشستن بگويد:
«اللّهمّ كما أطعمتنيه طيّبا و سوّغتنيه فاكفنيه»
يعنى: «خداوندا همان طور كه غذاى پاك روزيم ساختى و گوارايم نمودى پس مرا از آن كفايت فرما». پس وقتى كه به مدفوع خود پس از پايان كار نگاه مىكند بگويد:
«اللّهمّ ارزقنى الحلال و جنّبني الحرام»
يعنى:
«خداوندا رزق و روزى حلال نصيبم فرما، و حرام را از من دور دار»، زيرا كه رسول خدا ٦ فرمود: هيچ بندهاى نيست مگر اينكه خداوند فرشتهاى را مأمورش ساخته كه به هنگام قضاى حاجت گردن آن بنده را تا آنجا كه به مدفوع خود نظر كند خم مىكند، پس در اين وقت شايسته است كه از خداوند طلب حلال كند، زيرا كه آن فرشته گويد: اى آدميزاد اين همان چيزى است كه براى دستيابى به آن حرص ميزدى، پس ببين آن را از كجا آوردى و به كجا رفت، هيچ كس پيش از گفتن
«بسم اللَّه»
وضو نگيرد، تا قبل از دست زدن به آب اين دعا را بخواند:
«بسم اللَّه، اللّهمّ اجعلني من التّوّابين و اجعلني من المتطهّرين»
يعنى: «بنام خدا، بار إلها مرا از توبهكنندگان و پاكان قرار ده»، و پس از پايان وضو بگويد:
«أشهد أن لا إله إلّا اللَّه وحده لا شريك له و أنّ محمّدا عبده و رسوله ٦»
يعنى: «گواهى ميدهم كه هيچ معبودى نيست مگر اللَّه، يگانه است و بىشريك، و نيز گواهى ميدهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست- درود خدا بر او و خاندانش باد-». پس در اين هنگام سزاوار آمرزش مىگردد. هر كس حقّ نمازش را با شناخت كامل بجا آورد خدا او را بيامرزد.
هيچ كس نبايد نماز نافلهاى را در وقت نماز واجب بخواند، و نيز آن را جز از روى عذر ترك مگويد، و بايد پس از آن در صورت امكان قضايش را بجا آورد، چرا كه خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد: الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ يعنى: «آنان كه در بجاى آوردن نماز خويش پيوسته و دائمى باشند- معارج: ٢٣»، و آنان در زمره كسانى هستند كه قضاى نوافل شب را كه از ايشان فوت گشته به روز بخوانند و چنانچه از روز باشد در شب بخوانند. هيچ نماز نافلهاى را در وقت نماز واجب