معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٩٦ - مقدمه

در آخر گفت كه اين شبهات وارد نيست! در شماره بعدى هم يكى ديگر از آقايان افاضل اين اشكالات را قوى‌تر از او مطرح كرده است! من نمى‌دانم چرا بعضى از افراد شبهات ناقص را، پخته و مبنايى مطرح مى‌كنند! بنده اگر بخواهم شبهه‌اى را نقد كنم، اوّل زمينه‌سازى مى‌كنم و طرح شبهه را سبك مى‌نمايم تا پذيرفته نشود.

وقتى ديدم شبهات فراوان شد، در حدود سه سال، مباحث‌ اعجاز التمهيد را نوشتم. دوستان هم از ابزار گوناگون مثل اينترنت استفاده كردند و حتى شبهاتى را كه به مسيحيت مربوط مى‌شد، جمع‌آورى كردند و اگر لازم بود علماى مسيحى پاسخ بدهند، جواب‌هاى آن‌ها نيز گردآورى شد. سعى كردم اوّل شبهه را خوب بفهمم، بعد جواب بدهم.

ما در كربلا هم كه بوديم با همكارى مرحوم آقا سيد محمد شيرازى‌، عبدالرضا شهرستانى‌، محمودى‌ و بندريگى‌، بحث‌هاى دينى راه انداختيم و به دانشگاه بغداد اعلام كرديم كه سئوال‌هاى دينى را پاسخ مى‌دهيم. به ما اشكال مى‌كردند كه شايد نتوانيد پاسخ دهيد، ولى ما حرفمان اين بود كه اسلام، دين حق است و براى هر شبهه‌اى جواب دارد. من يادم هست كه برخى اوقات تا پاسى از شب مى‌نوشتم و كتاب‌هاى‌ بحارالانوار با چاپ‌هاى قديم را از اوّل تا آخر سطر به سطر جست‌وجو مى‌كردم، چون مى‌دانستم معصومين (ع) بالاخره جايى راجع به اين مسائل فرمايشى دارند.

چون اين باور را داشتيم خدا هم كمك كرد:

وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا[١]

دين اسلام موافق فطرت و علم است، پس اگر ما نتوانيم جواب بدهيم، قصور از ما است. لذا بايد تلاش كنيم. گاهى من پس از مدت‌ها تلاش، مطلبى را نمى‌يافتم، اما به‌طور اتفاقى، مطلب پيدا مى‌شد كه در حقيقت توفيق الهى بود.

بينات: در پايان اگر پيامى براى اساتيد و قرآن‌پژوهان داريد بفرماييد؟

[١] . عنكبوت، آيه ٦٩.