معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٩٧ - مقدمه

استاد: پيام من اين است كه در مسائل قرآنى فكر كنند:

وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ‌[١]

يعنى بايد روى پيام‌هاى قرآن و پيام‌هايى كه از پيامبر (ص) دريافت مى‌شود، فكر كرد. پذيرش و تعبّد خوب است و اشكالى ندارد، اما خداوند مى‌خواهد روى آيات انديشيده شود. يعنى قرآن انگيزه انديشيدن باشد. آيه: أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى‌ قُلُوبٍ أَقْفالُها[٢] هم تأكيد بر همين مطلب است.

بينات: با عنايت به كارهاى انجام شده، به نظر حضرت‌عالى چه كارى بايد در اين مرحله صورت بگيرد كه اهميت بيشترى دارد؟

استاد: درباره قرآن كارهاى بسيارى مى‌شود انجام داد، اما كارى كه مدتى است خودم پى گير هستم و بسيارى از انديشمندان هم مطرح كرده‌اند، نجات قرآن از اين رسم‌الخط است. البته رسم‌الخط جديد بايد قانون و ضوابط خاص خودش را داشته باشد كه ما در حال تكميل آن هستيم.

بينات: از اين كه در اين چند جلسه وقت شريف حضرت‌عالى را گرفتيم معذرت مى‌خواهيم. إن شاءاللّه در پناه قرآن و احكام نورانى آن موفق باشيد و همچون گذشته، جامعه قرآنى كشور از بركات وجودى شما بهره‌مند شوند.

[١] . نحل، آيه ٤٤.

[٢] . محمد، آيه ٢٤.