معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٥٧ - ١٥ تاريخ قرآن

بخش است.

٦. تفسير سوره حمد: در اين بخش فقرات مختلف سوره، تفسير روايى شده است.

٧. ذكر آمين و اختلاف در مد و جهر و مخفى كردن لفظ آمين‌.

پايان كتاب: به رموز مصادر و فهرست منابع.

پيرامون تفسير

در اين تفسير از همه روش‌هاى تفسيرى استفاده شده است. هم از روش تفسير اثرى (قرآن به قرآن، قرآن به سنت؛ قرآن به قول صحابى؛ و قرآن به قول تابعى) و هم از تفسير اجتهادى (ادبى، فقهى، كلامى، فلسفى، عرفانى، اجتماعى، علمى و جامع) البته روش غالبى همان روش تفسير روايى است. نويسنده با ابداع نظرات جديد در مواردى مثل اسلوب و زبان ويژه قرآن، حجيت ظواهر، بطن قرآن، نظريه تداعى معانى در تفاسير عرفانى و رمزى و نظريه روش نقد و بررسى آيات، با توانايى علمى و اندوخته‌هاى پنجاه ساله تفسيرى و علوم قرآنى، وارد تفسير شده است تا روايات فريقين را نقد و بررسى كند. حتى چينش روايت‌ها است به گونه‌اى است كه امكان مقايسه نظريات و دستيابى طبيعى به قضاوت صحيح فراهم مى‌آيد.[١]

١٥. تاريخ قرآن‌

آيت‌الله محمدهادى معرفت، تهران، سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انسانى دانشگاه‌ها (سمت)، چ اول، زمستان ١٣٧٥، تعداد ٥٠٠٠، چ مهر، قم، رقعى، ٢١٦ صفحه.

اين كتاب براى دانشجويان الهيات، شاخه علوم قرآن و حديث در مقطع‌

كارشناسى به عنوان منبع اصلى درست تاريخ قرآن براى چهار واحد تدوين شده است.

كتاب تاريخ قرآن در يك مقدمه و شش فصل تنظيم شده است.

[١] . براى آگاهى بيشتر، ر. ك: آفتاب معرفت، صص ٦٨- ٦٠.