معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٤٧ - ١١ نقد شبهات پيرامون قرآن كريم
٤. فرزند خدا ٥. وزير دارايى ٦. سالى پر باران ٧. نجات لابد ٨. فرعون موسى كيست؟
ج: اشتباهات ادبى: ١. قرآن و اشتباه نحوى (١٦ مورد) ٢. ناهمخوانى ضمير و مرجع (٩ مورد)
فصل پنجم: قصههاى قرآن
اين فصل در هشت بخش تنظيم شده و شامل مباحث زير است:
مقدمه: واژه و فوايد قصهها
١. شيوه داستانسرايى در قرآن: وى معتقد است: گزينش حوادث در قصص قرآن بر اساس هدفمحورى (هدايت) است و چون سبك گفتارى دارد، التزام ندارد كه داستان را با جزئيات و منظم بيان كند. تكرارها هم متناسب با هدفمحورى است و بر همين اساس در هر تكرار، به تناسب، مطالبى اضافه يا كم مىشود.
٢. ويژگىهاى قصص قرآنى: آيتالله معرفت چهار ويژگى (واقعگرايى، حقيقتگويى، پرورش صفات والاى انسانى و حكمتآموزى) را براى قصص قرآنى در نظر مىگيرد.
٣. اهداف داستان در قرآن: از نگاه نويسنده ٦ هدف قابل طرح است:
١. اثبات نبوت ٢. يكپارچگى اديان آسمانى ٣. ترسيم ريشه تاريخى اسلام ٤. همسان بودن سيره پيامبران و واكنش امتها ٥. اميدآفرينى در دل پيامبر (ص) و مؤمنان ٦. بازگويى الطاف به پيامبران.
٤. حكمت تكرار در قصههاى قرآن: به هدفهاى هدايتى و تربيتى قرآن بر مىگردد.
٥. آزادى هنرى در داستان سرايى قرآن: در اين بخش به «ناديده انگاشتن عناصر تاريخى»، «گزينش حادثهها»، «آزادى در چينش صحنهها»، «نگريستن از زاويههاى گوناگون به يك حادثه» و «ارائه گزارشها و تصويرهاى گوناگون از
يك صحنه» مىپردازد.
٦. ترسيم حقايق در قالب داستان: داستانهاى قرآنى انگارههاى خيالى و