معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٧١ - ٨ تبيين و تأييد تأويلهاى اهلبيت(ع)

ب. الغاى قيود و خصوصيات همراه آيه كه در مراد خداوند دخيل نيستند.

ج. تطبيق قاعده بر مصداق‌هاى جديد و موارد نو.

٨. تبيين و تأييد تأويل‌هاى اهل‌بيت (ع)

چنان‌كه قبلًا اشاره شد، برخى از عالمان سنّى مذهب، روايات تأويلى امامان شيعه را مصداق تأويل باطل و تفسير به رأى شمرده‌اند. همين نكته موجب آن شده كه استاد معرفت (ره) در برخى از كتب خود، بابى را تحت عنوان‌ تأويلات مأثورة عن ائمة اهل‌البيت‌ بگشايد و در آن به تبيين و تأييد تأويل‌هاى امامان معصوم بپردازند. ايشان در اين زمينه دو مسأله را طرح كرده‌اند:

الف. تشكيك و ردّ بسيارى از روايات ضعيف و ناصحيح كه تأويل‌هاى ناروا را به امامان نسبت داده‌اند كه بهانه‌اى در دستان دشمنان اهل‌بيت (ع) شده است.

ب. تبيين روايات تأويلى صحيح و تأييد آن‌ها.

ايشان در مورد اول، مذهب باطنيه را به باد انتقاد مى‌گيرد. و در مورد دوم، نمونه‌هايى را ذكر مى‌كنند و به‌توضيح آن‌ها مى‌پردازند. به‌عنوان مثال، در آيه شريفه:

وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ* أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ* وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ‌[١]

ابتدا اقوال و رواياتى را ذكر مى‌كند كه دلالت مى‌كند بر اينكه منظور از ميزان، عدل است،[٢] سپس روايتى را ذكر مى‌كند كه منظور از آن امام عادل است‌[٣] و پس از آن روايتى نقل مى‌كند كه منظور از «ميزان» امام است‌[٤] و در نهايت روايتى از امام‌ باقر (ع) مى‌آورد كه مى‌فرمايد:

قسط در ظاهر همان عدل است و عدل در باطن امام‌ على بن ابيطالب‌ (ع)

است.[٥]

[١] . الرحمن، آيات ٩- ٧.

[٢] . بحارالانوار، ج ١٠، ص ١٨٧.

[٣] . همان، ج ٢٤، ص ٣٠٩، ح ١٢.

[٤] . تفسير عياشى، ج ١، ص ١٨٩، ح ١٩.

[٥] . همان، صص ١٨٩- ١٨٨، ح ١٨.