معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٧٧ - هجرت به قم

حضرت امام‌ خمينى‌ در طرح آراى بزرگان و گسترش در نقد و بررسى آن ويژگى خاصى داشت. ايشان بر اين باور بود و شاگردان را نيز چنين تربيت كردند كه قداست تنها مخصوص اقوال معصومان است، آرى! اقوال بزرگان احترام دارد، نه قداست. و تجلى احترام آنان به نقد و بررسى نظرياتشان است و نه پذيرش تعبدى آن‌ها.

حضرت امام خود با شايستگى لازم به اين كار مى‌پرداخت و از سؤال و جواب و نقض و ابرام شاگردان استقبال مى‌كرد و در اين راه شاگردانى نقّاد و روشنگر تربيت كرد.

حضرت استاد، علاوه بر استفاده از اساتيد ياد شده، بخشى از اوقات خويش را به فراگيرى فلسفه و حكمت متعاليه نزد فاضل ارجمند حضرت‌ آيت‌الله رضوانى‌ گذراند.

هجرت به قم‌

سال ١٣٥١ ش حكمت الهى اقتضا كرد تا عدو سبب خير شود و استاد از عراق به ايران مهاجرت كند حكومت بعث عراق دستور بازگرداندن ايرانيان مهاجر را از عراق صادر كرد و استاد فرزانه حاج شيخ محمدهادى معرفت با كوله‌بارى از فضل و دانش به اتفاق خانواده رهسپار ايران و ساكن قم شد.

اين فاضل جوان در بهار ٤٢ سالگى، فرصت حضور در درس اصول ميرزا هاشم آملى‌- رحمةاللّه عليه- را كه از شاگردان مبرز آقاضياء عراقى‌ بود، غنيمت شمرد و از خرمن دانش آن پير فرزانه خوشه‌هاى معرفت چيد.

به اين ترتيب شخصيت علمى محقق فرهيخته، استاد معرفت شكل گرفت و دوران طولانى بهره‌گيرى علمى از اساتيد برجسته و ممتاز حوزه‌هاى علميه كربلا، نجف اشرف و قم، از او مجتهدى مسلط بر مبانى فقهى، اصولى ساخت كه روح دانش‌اندوزى را با جديت، تلاش، نوآورى، شجاعت در ابراز عقيده، توجه به آراى سلف در كنار نقد و بررسى آن‌ها، نخبه‌گويى و حذف زوايد و تأمل در مسائل مهم، همراه كرد و با اين سرمايه عظيم در سه حوزه تدريس،