قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٤٧٨ - فصل هشتم - در حقوق و تكاليف زوجين نسبت به يكديگر

ماده ١١١٥: اگر بودن زن با شوهر در يك منزل متضمن خوف ضرر بدنى يا مالى يا شرافتى براى زن باشد زن مى‌تواند مسكن عليحده اختيار كند و در صورت ثبوت مظنه ضرر مزبور محكمه حكم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام كه زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهده شوهر خواهد بود.

س ٢١- آيا شوهر مى‌تواند زوجه خود را كه دچار ناراحتيهاى عصبى است مكلّف به اقامت در شهر نمايد؟ با وجودى كه مى‌داند زندگى در شهر براى همسرش مناسب نيست، و باعث تشديد بيمارى وى مى‌گردد؟

ج- اگر براى زن «حرجى» يا «ضررى» باشد شوهر نمى‌تواند او را تكليف به ماندن در آن محل نمايد، مگر آنكه با تهيّه وسائل رفاهى ضرر و حرج را از زن رفع نمايد.

ج ٣ ف ص ٢٠٤

س ٢٥- زنى شش سال پيش با مردى ازدواج نموده و بعد از عروسى معلوم شد كه شوهرش تارك‌الصلاة و دايم‌الخمر است، او در حال مستى زنش را كتك مى‌زند، و گاهى بطرى مشروب را به خانه مى‌آورد، و اصرار دارد كه زنش با او مشروب بخورد و نماز و روزه را ترك نمايد، و در صورت امتناع زنش را مورد ضرب و شتم قرار مى‌دهد، اين زن تاكنون نفقه‌اى هم از شوهر دريافت نكرده است، لذا خواهشمند است تكليف اين زن را روشن فرمائيد؟

ج- اگر بودن زن در منزل شوهر مزبور حرج است مى‌تواند از منزل او برود و در جاى ديگر زندگى كند، ولى اختيار طلاق در دست شوهر است و تا او را طلاق نداده نمى‌تواند به ديگرى شوهر نمايد. ج ٣ ف ص ٣١٩- ٣٢٠

(١١٣٣)

ماده ١١١٦: در مورد ماده فوق مادام كه محاكمه بين زوجين خاتمه نيافته محل سكناى زن به تراضى طرفين معين مى‌شود و در صورت عدم تراضى محكمه با جلب نظر اقرباى نزديك طرفين منزل زن را معيّن خواهد نمود و در صورتى كه اقربائى نباشد خود محكمه محل مورد اطمينانى را معيّن خواهد كرد.

ماده ١١١٧: شوهر مى‌تواند زن خود را از حرفه يا صنعتى كه منافى مصالح خانوادگى يا حيثيات خود يا زن باشد منع كند.

ماده ١١١٨: زن مستقلًا مى‌تواند در دارائى خود هر تصرفى را كه مى‌خواهد بكند.