قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦٢ - مبحث سوم - در اثر ضمان بين ضامن و مضمون عنه

ماده ٧١٣: اگر ضامن به مضمون له كمتر از دين داده باشد زياده بر آنچه داده نمى‌تواند از مديون مطالبه كند اگر چه دين را صلح به كمتر كرده باشد.

مسأله ٧- ... و فقط به مقدارى كه پرداخته به او رجوع مى‌كند، پس اگر مضمون‌له با ضامن دين را به قسمتى از آن مصالحه كنند يا مضمون له، ضامن را از بعض آن ابراء نمايد، به مقدارى كه به وسيله مصالحه و ابراء از ذمه‌اش ساقط شده رجوع نمى‌كند.

ج ٣ ص ٤٥

(٢٦٧)

ماده ٧١٤: اگر ضامن زيادتر از دين به داين بدهد حق رجوع به زياده ندارد مگر در صورتى كه به اذن مضمون عنه داده باشد.

ماده ٧١٥: هرگاه دين مدت داشته و ضامن قبل از موعد آن را بدهد مادام كه دين حالّ نشده است نمى‌تواند از مديون مطالبه كند.

مسأله ٨- اگر ضمانت با اذن مضمون عنه باشد، در صورتى ضامن با پرداختن دين به او مراجعه مى‌كند كه مدّت دينى كه بر مضمون عنه بوده، سررسيده باشد، وگرنه حق رجوع به او را ندارد، مگر بعد از رسيدن وقت آن؛ پس اگر دين مدت‌دار را به طور حالّ، يا مدت‌دار را به كمتر از مدت آن، ضمانت كند، سپس آن را ادا كند، حق رجوع به او را ندارد، مگر بعد از رسيدن وقت آن. البته اگر صريحاً به ضمانت او به طور حالّ يا به كمتر از آن مدت اذن داده باشد، بنابر اقرب، بعد از اداى آن رجوع به او جايز است ....

ج ٣ ص ٤٧

(٢٦٧)

ماده ٧١٦: در صورتى كه دين حالّ باشد هر وقت ضامن ادا كند مى‌تواند رجوع به مضمون عنه نمايد هر چند ضمان مدت داشته و موعد آن نرسيده باشد مگر آنكه مضمون عنه اذن به ضمان مؤجل داده باشد.

مسأله ٨- ... و اما اگر برعكس آن باشد، به اينكه دين حالّ را به طور مدت‌دار يا مدت‌دار را به بيشتر از آن مدت و با رضايت مضمون عنه ضمانت نمايد و قبل از رسيدن وقت آن، آن را ادا نمايد، به مجرد اداى آن در دين حالّ و به رسيدن وقت آن در جايى كه به بيشتر از آن، ضمانت كرده باشد به شرط اداى آن، حق رجوع به او را دارد و همچنين اگر قبل از پايان مدت بميرد آنگاه دين به واسطه مرگ او حالّ شود و ورثه‌اش از تركه او بپردازند آنها حق رجوع به مضمون عنه را دارند. ج ٣ ص ٤٧

(٢٦٧)