مسأله ٧- سزاوار است كه حكمين نيت را خالص نمايند و قصد اصلاح داشته باشند؛ پس كسى كه نيتش در آنچه كه قصد نموده خوب باشد، خداوند مورد سعى او را اصلاح مى‌فرمايد؛ چنانكه قول خداوند جلّ شأنه در اين مقام به همين ارشاد مى‌نمايد: «إنْ يُرِيدَا إصْلَاحاً يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُمَا». ج ٣ ص ٥٤٧

س ٢٨- اگر زنى بدون اذن شوهر به خانه پدرش برود، آيا بر شوهر واجب است كه نفقه او را بدهد؟

ج- ناشزه مى‌شود، و تا وضع او اين طور است حقّ نفقه ندارد. ج ٣ ف ص ١٥٦

س ٦- در صورت شكّ در نشوز و تمكين آيا نفقه به زوجه تعلّق مى‌گيرد؟ و آيا دادگاه مى‌تواند زوج را به دادن نفقات گذشته كه مورد شكّ است الزام نمايد؟

ج- تا نشوز زن به وجه شرعى اثبات نشده استحقاق نفقه دارد. ج ٣ ف ص ١٩٩

س ٧- زن از خانه شوهر به خانه پدر يا جاى ديگر رفته، شوهر او را دعوت كرده كه به خانه و زندگى برگردد و باز نگشته (و اظهار مى‌كند كه شوهرم مرا زجر و شكنجه مى‌دهد، يا شوهرم مرا از خانه خارج كرده) و در نتيجه شوهر تمكين مى‌خواهد و زن نفقه ايّام گذشته را مطالبه مى‌كند، امّا زن نمى‌تواند- به واسطه فقدان شهود- اثبات كند كه شوهرش وى را زجر مى‌نموده و يا از خانه اخراج كرده، آيا همين مقدار كه زن در خانه پدرش يا خانه ديگرى باشد و شوهر هم از وى دعوت مى‌كند برگردد و بر نمى‌گردد در نشوز كفايت مى‌كند كه زن حقّ نفقه نداشته باشد؟ چون نمى‌تواند اثبات كند كه شوهرش، او را زجر و شكنجه داده و يا از خانه اخراج نموده است.

ج- در مفروض سؤال مرد بايد نفقه زن را بدهد، و زن هم بايد برگردد به خانه شوهر، و نسبت به گذشته تا نشوز زن اثبات نشود حكم به ضمان مرد مى‌شود.

ج ٣ ف ص ١٩٩- ٢٠٠

(١٢٠٦)

س ٨- اگر زنى مدّت ده سال يا بيشتر در هيچ امرى از شوهر اطاعت ننموده در حالى كه مرد در هر صورت با او حاضر است زندگى كند، تكليف مرد با زنش چيست؟

ج- اگر از حقوق واجبه مرد سرپيچى نموده ناشزه است و استحقاق نفقه ندارد.

ج ٣ ف ص ٢٠٠

س ١٠- در بعضى جاها رسم است كه زن وقتى عقد مى‌شود مدّتى در خانه پدرش‌