است. و اگر زن و شوهر بعد از آنكه مرد او را طلاق داد اختلاف كردند، پس زن ادعا كرد كه دخول شده، ولى مرد آن را انكار نمود قول، قول مرد است با قسمش. و مرد مى‌تواند قسم را از خود دفع نمايد، به اينكه بيّنه بر عدم دخول- در صورتى كه ممكن باشد- اقامه نمايد مانند اينكه زن ادعاى دخول در قُبل نمايد و باكره بوده باشد و مرد بيّنه داشته باشد كه بكارت زن باقى است. ج ٣ ص ٥٣٥

(١٢٥٧)

س ٢٦- اگر مرد جوانى با دخترى ازدواج نمايد و در عقد شرط نكند كه دختر باكره باشد (ولى معمول بر اين است كه دختر باكره باشد، و ديگر لازم نمى‌دانند كه شرط كنند، و اين مرد به اين قصد بوده كه دختر باكره است) ولى بعد از ازدواج معلوم شد كه دختر باكره نيست، و مدّت دو الى سه سال به همين صورت با هم زندگى كنند ولى شوهر از اين ازدواج ناراضى باشد، آيا حقّ طلاق دارد؟ و اگر داشته باشد زن حقّ مهريّه هم دارد يا خير؟

ج- در فرض سؤال زن حقّ دارد تمام مهريّه را مطالبه كند، و اختيار طلاق با شوهر است، ولى مراعات مقرّرات دولت اسلامى هم لازم است. ج ٣ ف ص ٨٧- ٨٨

(١٠٨٢)

س ٣٠- اگر كسى زن ثيّبه‌اى را به عقد خود در آورد و قبل از دخول طلاق دهد آيا بايد تمام مهر را بپردازد يا نصف مهر را؟

ج- در فرض مسأله نصف مهر را بايد بپردازد. ج ٣ ف ص ١٨٨

س ٤٧- اينجانب از عشاير ايل استان كرمان هستم، و با دخترى ازدواج كردم، مبلغى پول به عنوان مهريّه معلوم شد و مبلغى هم براى خريد اجناس دختر. علاوه بر موارد فوق من مصالح يك قالى را دادم كه دختر ببافد و بياورد، و همچنين دو انگشتر طلا و النگو و يك ساعت و تعدادى لباس و چمدان و ... براى استفاده و پوشيدن دختر بردم، امّا دختر قبل از عروسى در خانه پدرش فوت كرد، و اكنون همه موارد مذكور را پدر دختر تصرّف كرده است. استدعا دارم در اين زمينه نظر خود را بفرمائيد؟

ج- با فرض اين كه زن بعد از عقد و قبل از دخول فوت كرده نصف مهريّه را مستحقّ است، و اموالى كه با پول نقد شوهر صرف در تهيّه جهيزيّه شده ملك خود شوهر است مگر هبه كرده باشد، و اموالى كه در حين موت ملك زن است به ورثه او كه از جمله شوهر است مى‌رسد، و سهم شوهر نصف است.

ج ٣ ف ص ١٩٤- ١٩٥

(٨٠٣- ٨٦٤- ٨٩٩)