قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٤٦ - فصل دوم - قابليت صحى براى ازدواج
را به خودمان محرم نمائيم؟ و آيا با اين روش مانند بچّههاى ما محسوب مىشوند؟
ج- حكم فرزند شما و خانم را پيدا نمىكنند، و تا صغير هستند نمىتوانيد با عقد نسبت به آنان ايجاد محرميّت نمائيد. ج ٣ ف ص ٢٣٦- ٢٣٧
(١١٥٨)
س ٥- زن و شوهرى هستيم كه بچّهدار نمىشويم، قصد داريم بچّهاى چند روزه را بياوريم و بزرگ كنيم، خواستم بپرسم چگونه اين بچّه (چه دختر چه پسر) به من و شوهرم محرم مىشود؟ با توجّه به اين كه نه من خواهرى دارم و نه شوهرم؟
ج- اگر ولىّ ندارد راهى براى محرم شدن با عقد نيست، بلى اگر زن مادر دارد و بچّه پسر باشد در صورتى كه با شرائط او را شير دهد بر زن محرم مىشود، و همچنين اگر بچّه دختر باشد و مادرِ مرد او را شير دهد بر مرد محرم مىشود.
ج ٣ ف ص ٢٣٧
(١٠٤٥- ١٤٠٦)
س ٦- به تشخيص دكتر، خانمى از بچّهدار شدن محروم است، اين خانم با همسر خود پسرى را از پرورشگاه آوردهاند، ولى به تمام اقوام و آشنايان گفتهاند كه مرد (همسر اين خانم) زنى را براى بچّهدار شدن صيغه نموده و بعد از اين كه بچّهدار گرديده صيغه را فسخ و بچّه خود را به خانه آورده است و حالا ده سال از اين واقعه گذشته. مرد چون مايه و عقائد مذهبى ندارد اين مسأله برايش مهمّ نيست؛ امّا همسر ايشان ناراحت است؛ زيرا تمام اقوامِ اين خانم و همسرش به چشم فرزندى به اين كودك نظر داشته و از لحاظ حجاب در حدّ مقرّرات شرع مراعات نمىكنند، و ديگر اين كه خود خانم هم مجبور است رفتارى مانند مادر داشته باشد حتّى از لحاظ حجاب. (و روزى كه اين بچّه را از پرورشگاه آوردند زن و شوهر پيمان بستهاند كه اين قضيّه را تا آخر عمر به كسى نگويند) حال اين خانم در ناراحتى وجدان است؛ زيرا به عنوان يك فرد مسلمان مسئول مىباشد، و اين بچّه هم به اندازهاى حسّاس است كه تحمّل شنيدن حقيقت را ندارد.
اين خانم، مادرى دارد هشتاد ساله كه همسرش فوت نموده و گفتهاند مىتوان او را به عقد اين پسر در آورد، امّا در مورد نحوه صيغه اختلاف شده؛ لذا از آن حضرت مسألت داريم كه بدين امر مهمّ پاسخ گويند.
ج- صيغه كردن براى پسر ده ساله كه پدر و جد پدرى او معلوم نيست باطل است، و از نظر شرع حكم اولاد ندارد، و تا به حدّ بلوغ نرسيده از جهت حجاب تكليفى