فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٠٦ - چهارم - وصيت حرام

و نيز مالى كه نزد كسى دارد يا در جايى پنهان كرده و ورثه نمى‌دانند، چنانچه به واسطه ندانستن آنها حقّشان از بين مى‌رود، بايد به آنان اطلاع دهد؛ ولى لازم نيست براى بچه‌هاى صغير خود قيّم معيّن كند؛ مگر در صورتى كه بدون قيّم مالشان از بين برود يا خودشان آسيب ببينند، كه در اين فرض بايد براى آنان قيّم امينى معيّن نمايد.

دوم- وصيّت مستحب:

٤- وصيّت به مال كم مستحب است، به اين بيان كه وصيّت به خمس مال بهتر است از ربع و ربع بهتر از ثلث و ثلث بهتر است از نصف، بلكه وصيّت به ثلث با استغناى وارث بهتر است؛ و اگر حال ورثه متوسط باشد وصيّت به ربع بهتر است؛ و اگر ورثه فقير باشد وصيّت به خمس بهتر است، و نيز وصيّت به شهادتين و اقرار به نبوت پيغمبر و امامت ائمه عليهم السلام و همه آنچه پيغمبر صلى الله عليه و آله خبر داده‌اند مستحب مى‌باشد.[١]

سوم- وصيّت مكروه:

٥- وصيّت مكروه، مانند وصيّت به مال زياد و ديگر كارهاى مكروه.

چهارم- وصيّت حرام:

٦- وصيّت بر كارهاى خلاف شرع نظير احداث و عمران مراكز فحشاء و تهيه و ساخت شراب و آلات قمار و ...، كه در مكاسب محرمه بيان شده‌اند حرام است.

[١] - وصيّت واجب و مستحب در جلد ١، صفحه ٢٤٩، ضمن تيتر« وظائف بيمار هنگام ظهور نشانه‌هاى مرگ» نيز بيان گرديده‌اند.