فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٤٥ - صيغه وقف

تَوْلِيَتَها إِلى‌ فُلانٍ وَ جَعَلْتُ ثَوابَه لِوالِدَيَّ قُرْبَةً إِلَى اللَّهِ».[١]

٦- در وقف مذكور بهتر است متولى، وقف را قبول نمايد و پس از قبول بايد موقوفه را تحويل بگيرد.

٧- در جايى كه وقف متولّى ندارد، قبول و قبض آن با مجتهد جامع‌الشرائط يا فرد منتصب از سوى او است. ٨- صيغه وقف خاص- مثلًا وقف بر اولاد- اين است كه واقف بگويد:

«وَقَفْتُ- مثلًا- هذِهِ الْقَرْيَةَ عَلى‌ أَوْلادي‌ ثُمَّ عَلى‌ أَوْلادِ أَولادِىْ وَ هكَذا نَسْلًا بَعْدَ نَسْلٍ إِلى‌ أَنْ يَرِثَ اللَّهُ الْأَرْضَ وَ فَوَّضْتُ تَوْلِيَتَها إِلى‌ أكْبَرَ أولادِ ذُكُوري‌ في‌ كُلِّ طَبَقَةٍ وَ جَعَلْتُ ثَوابَهُ لِوالِدَيّ».[٢]

٩- در وقف مذكور- وقف خاص بر اولاد- قبول شرط صحّت است، و بر عهده متولّى وقف يعنى پسر بزرگتر واقف مى‌باشد، كه بايد پس از ايجاب واقف بگويد:

«قَبِلْتُ الْوَقْفَ عَلى‌ أُوْلادِكَ ثُمَّ عَلى‌ أَوْلادِ أَوْلادِكَ وَ هكَذا نَسْلًا بَعْدَ نَسْلٍ إِلى‌ أَنْ يَرِثَ اللَّهُ الْأَرْضَ وَ تَوْلِيَتُهُ لي‌غ‌ ثُمَّ لِأَكْبَرِ ذُكُورِ أَوْلادِكَ بَعْدي‌ في‌ كُلِّ طَبَقَةٍ وَ يَكُوْنُ ثَوابُهُ لِوالِدَيْكَ».[٣]

١٠- لازم نيست مبرز وقف با لفظ عربى و با صيغه ماضى انجام شود، بلكه اگر به غير عربى و با جمله اسميّه نيز انجام شود كافى است، مثل اينكه بگويد اين مال وقف‌

[١] - وقف كردم اين مدرسه را بر طلاب علوم دينى و واگذار نمودم توليت آن را به فلانى و قرار دادم ثوابش را براى پدر و مادرم قربة الى اللّه.

[٢] - وقف كردم- مثلًا- اين دهكده را بر اولادم و بعد از آنها بر اولاد اولادم نسل به نسل تا زمانى كه خداوند زمين را به ارث ببرد و تفويض كردم توليت اين وقف را به بزرگترين اولاد ذكورم در هر طبقه و ثواب آن را براى پدر و مادرم قرار دادم.

[٣] - قبول كردم وقف را براى اولاد تو و بعد از آن براى اولاد اولاد تو نسل بعد نسل تا زمانى كه خداوند عالم زمين را به ارث ببرد، و توليت آن براى خودم مى‌باشد و بعد از من براى بزرگترين اولاد ذكور از نسل تو در هر طبقه‌اى و ثواب آن براى پدر و مادر تو باشد.