فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩١ - نزاع بين وكيل و موكل

نزاع بين وكيل و موكّل‌

٨٢- هرگاه در اصل وكالت بين وكيل و موكّل اختلاف شود، يعنى يكى ادّعاء وكالت كند و ديگرى انكار نمايد و شاهدى هم در كار نباشد، قول منكر با اداء قسم مقدّم است.

٨٣- هرگاه وكيل ادّعاء كند كه فلان مقدار از مال تلف شده است و موكّل قبول ننمايد و شاهدى هم در كار نباشد، قول وكيل با قسم مقدّم است، و همچنين است هرگاه موكّل در انجام كار مورد وكالت عليه وكيل ادّعاء تقصير يا خيانت كند و وكيل منكر بشود، يا وكيل ادّعاء تصرف كند، مثلًا بگويد فلان جنس را فروختم يا خريدم و موكّل انكار كند، و يا وكيل بگويد فلان جنس را براى خود خريده‌ام و يا بالعكس و موكّل منكر باشد، در همه اين صور اگر شاهد در ميان نباشد قول وكيل با اداء سوگند مقدّم است.

٨٤- هرگاه وكيل ادّعاء كند كه فلان قدر مال به موكّل داده و موكّل انكار نمايد، قول موكّل با سوگند مقدّم است.

٨٥- هرگاه موكّل به وكيل بگويد تو از طرف من اذن داشتى كه فلان مال را مثلًا به پنج تومان خريد كنى و وكيل بگويد من مأذون بودم كه آن را به ده تومان خريدارى كنم‌