فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٢٥ - انواع موصىبه

موصى‌له در بين مدّت مذكوره فوت كند بقيّه مدّت به ورثه او منتقل مى‌شود. ٩١- اگر موصى‌ وصيّت كند كه منافع ميوه باغش هميشه مال فلانى باشد، بايد منافع ميوه آن باغ براى موصى‌له قيمت گذارى شود و عين درختان را براى وراث منظور كنند البته به شرط آنكه براى عين بدون منفعت، بهايى فرض شود.

٩٢- موصى‌بِه- چه عين باشد و چه منفعت يا حق- با مرگ موصى‌، به موصى‌له منتقل مى‌گردد و او مالك آن مى‌شود و مى‌تواند هر تصرفى كه مى‌خواهد در آن انجام دهد.

٩٣- وصيّت به ابراء ذمّه مديون صحيح است، نظير اينكه موصى‌ وصيّت كند فلانى را كه مثلًا ده هراز تومان به من بدهكار است از زمان مرگم برى‌ء الذمّه نمودم.

٩٤- شرط نيست متعلق وصيّت در حال وصيّت براى موصى‌ و موصى‌له و يا براى فرد ديگر معلوم باشد، بنابر اين وصيّت به قسط و نصيب و به مال كم يا مال زياد و مانند اين تعبيرها صحيح مى‌باشد، مثلًا موصى‌ بگويد بعد از من قسطى يا نصيبى از امولم را به فلانى بدهيد، اين به اين معنا است كه بهره‌اى به او بدهيد و در اين صورت وارث در تعيين هر مقدار مال كه بخواهد مخيّر است.

٩٥- هرگاه موصى‌ وصيّت كند كه پس از من جزئى از مالم را به فلانى بدهيد، در اين صورت يك دهم مالش به موصى‌له داده مى‌شود.

٩٦- اگر موصى‌ به سهم وصيّت كند، بايد يك هشتم؛ و اگر به چيزى از مالش وصيّت كند يك ششم از مالش به موصى‌له اختصاص مى‌يابد.

٩٧- هرگاه موصى‌ وصيّت كند كه به اندازه سهم يك وارث به موصى‌لَهى كه وارث او نيست بدهند، چنانچه موصى‌ تنها يك پسر داشته باشد، در حقيقت وصيّت به نصف تركه كرده است و در زائد بر ثلث نياز به اجازه پسر موصى‌ دارد؛ و اگر موصى‌ داراى دو پسر باشد، وصيّت به ثلث كرده است و موصى‌له مانند يك پسر محسوب مى‌شود و تركه بر عدد آنان بطور مساوى تقسيم مى‌گردد؛ ولى اگر وراث موصى‌ متفاوت باشند به اندازه كمترين سهم از آنان به موصى‌له داده مى‌شود، پس اگر موصى‌ داراى يك پسر