فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٩٢ - صيغه عمرى، رقبى و سكنى

تحويل گرفتن مال حبس شده- كه در حبس معتبر است همانند قبول عملى است، حتى در حبس بطور سكنى و رقبى و عمرى.

صيغه عُمْرى‌، رُقْبى‌ و سُكْنى‌:

٣- مبرز عقد عناوين مذكوره هر عبارتى است كه انشاء معنايى كه براى آنها ذكر شد را دارا باشد، و در اين سه حبس ايجاب را مالك و قبول را منتفع انجام مى‌دهد، مثلًا در سكنى‌ مالك بگويد: «أسْكَنْتُكَ هذِهِ الدَّارَ»[١] يا «لَكَ سُكْنيها».[٢] و در عمرى‌ جمله مادامى كه زنده‌ام يا مادامى كه تو زنده‌اى و در رقبى جمله يك سال يا دو سال و ... را به كلمات مذكور اضافه كند.

و براى ايجاب عُمرى‌ و رُقبى‌ دو عبارت ديگر نيز هست مثلًا در عمرى مالك بگويد: «أَعْمَرْتُكَ هذِهِ الدّارَ عُمْرَكَ»[٣] يا «أعْمَرْتُك هذِهِ الّدارَ عُمْري‌»[٤] يا «أعْمَرْتُكَ هذِهِ الدَّارَ ما بَقيتُ» يا «ما بَقِيتَ»[٥] و يا به جاى كلمه مابقيتُ بگويد:

«ما عِشْتُ»[٦] يا «ما عِشْتَ»[٧] و در رُقبى‌ بگويد: «أَرْقَبْتُكَ هذِهِ الّدارَ مُدَّةَ فُلْانٍ».[٨]

و اما قبول در اين سه حبس- عمرى، رقبى و سكنى- با هر لفظى كه رضايت بر مضمون ايجاب را برساند صحيح است.

[١] - تو را در اين خانه سكنى‌ دادم.

[٢] - سُكناى اين خانه براى تو است.

[٣] - بهره اين خانه را به تو دادم در مدّت عمر تو( يعنى تا وقتى تو زنده هستى).

[٤] - بهره اين خانه را به تو دادم در مدّت عمر خودم( يعنى تا وقتى كه زنده هستم).

[٥] - بهره اين خانه را به تو دادم در مدّتى كه من باقى هستم يا تو باقى هستى.

[٦] - مادامى كه من زنده هستم.

[٧] - مادامى كه تو زنده هستى.

[٨] - بهره اين خانه را تا فلان مدّت- مثلًا تا دو سال يا تا سه سال- به تو دادم.