فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١٧ - ششم - توان بر انجام وصيت

نموده است عمل كرده باشد، وصىّ نابالغ پس از بلوغ مى‌تواند آن را برابر آنچه ميّت وصيّت كرده است ردّ و عمل نمايد.

سوم- محلّ وثوق و اطمينان باشد:

٥٤- بايد وصىّ راجع به امور وصايا محلّ وثوق و اطمينان باشد؛ ولى در امورى كه مربوط به شخص موصى‌ نيست لازم نيست مورد اطمينان باشد.

٥٥- هرگاه معلوم شود وصىّ در امور وصيّت خيانت‌كار است، بايد حاكم شرع او را عزل نمايد و شخص امينى به جايش نصب كند و يا اگر مصلحت بداند، شخص امينى را به او منضم كند.

چهارم- وصىّ مسلمان، مسلمان باشد:

٥٦- هرگاه مورد وصيّت جعل ولايت بر صغار يا جعل ولايت بر آنانكه ملحق به صغارند باشد، در اين فرض چنانچه موصى‌ مسلمان است يا اگر كافر است مورد وصيّت اطفال و كسانى هستند كه مسلمانند، وصيّى كه معيّن مى‌كنند بايد مسلمان باشد، زيرا تسلط كافر بر مسلمان جائز نيست.

پنجم- نبود شخص أولى از وصى:

٥٧- در جعل ولىّ براى صغار و ملحق به صغار شرط است كسى كه أولى به وصيّت است مانند پدر و جدّ پدرى موجود نباشد، پس اگر يكى از پدر يا جدّ پدرى زنده باشد و تمام شرائطى كه براى وصىّ ذكر شد را دارا باشد جائز نيست آن ديگرى كسى را وصىّ خود قرار دهد، هرچند آن شخص هم تمام شرائط را دارا باشد.[١]

٥٨- اگر كسى با وجود ولىّ، وصيّت كند كه تجهيز او- غسل و ...،- را ديگرى انجام دهد، احتياط آن است كه ولىّ و وصىّ براى عمل به وصيّت از يكديگراذن بگيرند.

ششم- توان بر انجام وصيّت:

٥٩- وصىّ بايد قادر بر انجام وصيّت باشد؛ و چنانچه از ابتداء قادر بر انجام وصيّت‌

[١] - همچنانكه در جلد ٥ بخش« حَجر» دانسته شد.