فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٩ - توليت و نظارت بر وقف

توليت و نظارت بر وقف‌

١٣٢- جائز است واقف در حين عقد، توليت و نظارت بر مقوفه را هميشه و يا در مدّتى معيّن براى خود قرار بدهد، چه بطور استقلال يا با شراكت افرادى معيّن، و همچنين جائز است توليت آن را به همين گونه براى ديگرى قرار بدهد و يا تعيين متولّى را به عهده كسى ديگر بگذارد، در نتيجه متولّى كسى خواهد بود كه او معيّن كرده است؛ بلكه جائز است واقف متولّى منصوب از طرف خود را اختيار دهد كه او براى بعد از خودش متولّى تعيين كند و يا در عقد مقرّر نمايد، كه هر متولّى براى بعد از خودش جانشين معيّن كند.

١٣٣- اگر واقف هنگام صيغه وقف متولّى و ناظر تعيين نكند، بعد از عقد مانند ديگران با موقوفه بيگانه است و ديگر حق تعيين متولّى و ناظر ندارد؛ بلكه اگر متولّى و ناظر تعيين كرده باشد، نمى‌تواند آنها را عزل كند؛ مگر اختيار عزل متولّى را ضمن عقد وقف براى خود قرار داده باشد كه هر وقت بخواهد او را عزل كند.

١٣٤- اگر واقف توليت و نظارت بر موقوفه را براى خود قرار دهد، شرط نيست كه عادل باشد؛ و همچنين است بنابر اقوى اگر واقف اين حق را براى ديگرى قرار دهد؛ بلى، در متولّى دو چيز شرط است: ١- امانت دارى، ٢- توانايى بر اداره موقوفه، پس‌