فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥٠ - دوم - دوام وقف
مملوك او نيستند و مالك عين زكوى هم مىتواند عين زكوى را وقف كند؛ البته به گونهاى كه بر آن صدق فى سبيل اللّه كند تا اداء زكات هم بشود.
٢٧- وكالت در انجام وقف اشكال ندارد.
٢٨- چون در واقف تنها مالكيّت بر عين شرط نيست و مالكيّت در تصرف هم كافى است، بنابر اين اگر مثلًا متولّى امامزادهاى از درآمد موقوفات بقعه متبركه و زيادى نذورات آن، زمين يا چيزى ديگر به نام امامزاده بخرد و وقف كند، خريد و وقف او صحيح مىباشند.
دسته دوم- شروط مربوط به صحّت وقف:
٢٩- اين شروط عبارتند از: ١- نيت، ٢- دوام وقف، ٣- منجّز بودن وقف، ٤- واقف نفس خود را از وقف خارج كند، ٥- قبض.
اول- نيت:
٣٠- واقف بايد نيت وقف داشته باشد؛ و اگر بدون نيّت وقف چيزى را وقف نمايد وقفش صحيح نمىباشد.
٣١- اگر كسى بعد از وقف و به قبض دادن موقوفه ادّعاء نمايد كه وقف بىنيت واقع شده است، حرفش پذيرفته نيست.
٣٢- اگر كسى در دل ملكى را براى وقف، معيّن كند و پيش از خواندن صيغه وقف پشيمان شود يا فوت كند وقف واقع نمىشود.
٣٣- بنابر اقوى در وقف، حتى وقف عام قصد قربت معتبر نيست؛ هرچند اعتبار آن در هر وقفى احوط است.
دوم- دوام وقف:
٣٤- واقف بايد از موقع خواندن صيغه، مال را براى هميشه وقف كند؛ و اگر مثلًا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف باشد- كه وقف منقطع الاول است- چون از موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده، وقف صحيح نيست، و نيز اگر بگويد تا ده سال