فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٢٢ - عقد صلح

عقد صلح‌

١- صلح از عقود است و از طرف مصالح و مصالحٌ‌له، نياز به مبرز- كلام يا چيزى كه بيانگر عقد صلح باشد- دارد و بدون مبرز محقق نمى‌شود.

٢- بهتر است متصالحان با فراهم شدن همه شرائط مربوط به صلح كه در بعد ذكر مى‌شوند مبرز عقد صلح را لفظ عربى صحيح و صريح قرار داده و به توسط ايجاب و قبول عقد صلح را انجام دهند، مثلًا مصالح بگويد: «صالَحْتُكَ عَنِ الدَّارِ بِكَذا» يا «صالَحْتُكَ عَنْ مُنْفَعَةِ الدَّارِ- بِكَذا»، و مصالحٌ‌له بلافاصله در جواب بگويد: «قَبِلتُ الْمُصالَحَةَ» يا «اصْطَلَحْتُها بِكَذا».[١]

٣- احكام مربوط به صيغه عقد و معاطاة- كه در جلد ٥، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى اموال خاص»، صفحات ١٢٩ تا ١٣٤، از فقره (٧٧) تا پايان فقره (٩٤) بيان گرديدند- همه آنها در صلح نيز جريان دارند.

[١] - آن خانه را در قبال فلان چيز با تو صلح كردم. ٢- منفعت آن خانه را در قبال فلان چيز با تو صلح كردم.

٣- مصالحه مذكور را قبول كردم. ٤- آن را در مقابل فلان چيز با تو صلح نمودم.