فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٣٥ - احكام مربوط به صلح

معيّن و معلوم نمى‌باشند بنابر احتياط جائز نيست بر بالاى آنها اطاق بسازند يا طاق‌[١] بزنند.[٢]

٥٤- باز كردن دروازه جديد براى خانه به طرف جادّه‌ها جائز است، چه خانه دروازه ديگر هم داشته باشد يا نه، و همچنين باز كردن پنجره و روزنه و نصب ناودان به طرف جاده و كوچه، و ساختن ساباط- سقف بين دو ديوار بر جاده و كوچه كه زير آن راه عمومى باشد- جائز است، به شرطى كه آن سقف بر ديوار كسى تكيه نكرده و يا از صاحب ديوار اذن داشته باشد، و نيز به حال رهگذر- هرچند از جهت تاريكى- ضررى نداشته باشد؛ و اگر در فرض وجود ضرر نفع هم براى رهگذر داشته باشد- مثلًا از گرما و سرما و از گِل شدن راه جلوگيرى كند و يا فوائدى ديگر داشته باشد- در اين صورت هم احوط ترك احداث و ساباط است و نظر حاكم شرع در اين مقام- يعنى در خصوص جواز، يا عدم جواز احداث ساباط- اثرى ندارد.

٥٥- كندن چاه براى آب باران در ميان جادّه در صورتى كه هيچ ضررى براى رهگذر نداشته باشد، و نيز كندن سرداب در زير جاده با استحكام پايه و بنيان و سقف آن بطورى كه براى رهگذر هيچگونه خطرى از قبيل سوراخ و يا فرو ريختن سقف آن نداشته باشد، جائز است.

٥٦- ايجاد بالكن، اطاق و سايبان و نيز كار گذاشتن ناودان و باز نمودن دروازه‌

[١] - اطاق را روشن و در عرف حاضر شناشيل و طاق را ساباط مى‌گويند.

[٢] - زيرا جاده و كوچه براى رفت و آمد مردم و وسائل نقليه موتورى است و مخصوصاً جرثقيل و ابزارى كه توسط آنها آهن و ديگر مصالح ساختمانى را بر بام ساختمان‌ها و اماكن چند طبقه مى‌برند، ناگزيرند از همين جاده و گذرگاه‌ها استفاده نمايند و با احداث اينگونه بناءها استفاده از چنين ابزارى مختل و يا غيرممكن مى‌شود و علاوه برآنچه ذكر شد از جهاتى‌كه( برمتأمّل پوشيده نيست) باعث تضييع حق عام و افراد ذى‌حقّ مى‌باشد.